Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Το πραγματικό πείραμα του Φρανκενστάιν




Τα λόγια του καθήλωσαν το κοινό που είχε συγκεντρωθεί σε ένα τεχνολογικό συνέδριο στην Οξφόρδη το καλοκαίρι που μας πέρασε.



Ο καθηγητής Χένρι Μάρκραμ ανακοίνωσε πως η ομάδα του σκοπεύει να δημιουργήσει τον πρώτο εγκέφαλο τεχνητής συνείδησης και νοημοσύνης μέχρι το 2018.

Δίπλα στη λίμνη της Γενεύης, αυτοί οι λαμπροί και ταυτόχρονα εκκεντρικοί επιστήμονες, κατασκευάζουν τον πρώτο τεχνητό εγκέφαλο. Ένας ελβετικός -δεν θα μπορούσε να ήταν άλλος άλλωστε- εγκέφαλος ακριβείας, φτιαγμένος από σιλικόνη, χρυσό και χαλκό.

Το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα πλάσμα -εάν μπορούμε να το αποκαλέσουμε έτσι- το οποίο, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, θα μπορεί μέσα σε μία δεκαετία να σκέφτεται, να αισθάνεται, ακόμα και να ερωτεύεται.

Το πρόγραμμα «Blue Brain» του καθηγητή Μάρκραμ θεωρείται ως μία από τις εξοχότερες προσπάθειες στην επιστημονική ιστορία.

Εάν το εγχείρημα του 47χρονου Ισραηλινού από τη νότια Αφρική στεφθεί με επιτυχία, τότε θα είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να πραγματοποιήσουμε μία φαντασία χρόνων, να δούμε ίσως στην πραγματικότητα τον πρώτο Φρανκενστάιν, το φανταστικό πλάσμα της συγγραφέως Μαίρυ Σέλλεϊ, η οποία συμπτωματικά είχε γράψει το μυθιστόρημά της πολύ κοντά στο σημείο όπου πραγματοποιείται σήμερα το μοναδικό αυτό πείραμα.

Εάν το πείραμα πετύχει, τότε θα προκύψουν σίγουρα φιλοσοφικά και ηθικά διλήμματα για μία ανώτερη τάξη, ενώ ίσως μας φέρει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.

Ο καθηγητής Μάρκραμ πιστεύει, ωστόσο, πως ο τεχνητός εγκέφαλος θα αχρηστεύσει τη ζωοτομή, θα νικήσει τις νοητικές ασθένειες και θα βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό την ευφυΐα μας και την ικανότητα εκμάθησης.

Ουσιαστικά, το όλο εγχείρημα του Μάρκραμ είναι να δημιουργήσει ένα ηλεκτρονικό αντίγραφο εγκεφάλου -ξεκινώντας με τον εγκέφαλο ενός αρουραίου, και εν συνεχεία με έναν ανθρώπινο εγκέφαλο- σε έναν από τους ισχυρότερους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του κόσμου.

Όπως ελπίζει, θα δημιουργηθεί ένας ευαίσθητος εγκέφαλος, που θα μπορεί να σκέφτεται, να κρίνει, να εκφράζει επιθυμία, να επαναφέρει αναμνήσεις και ίσως να ερωτεύεται, να θυμώνει, να λυπάται, να πονάει και να χαίρεται.

«Μέχρι το 2018, ο τεχνητός εγκέφαλος θα είναι πραγματικότητα, υποστηρίζει ο καθηγητής με βεβαιότητα. «Χρειαζόμαστε πολλά χρήματα αλλά είμαστε σε καλό δρόμο. Υπάρχουν κάποιοι επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, που είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν.»

Αναπόφευκτα υπάρχει σκεπτικισμός. Ακόμα, όμως, και οι επικριτές του Μάρκραμ δέχονται πως το εγχείρημά του είναι σπουδαίο και κυρίως πως έχει τα χρήματα για να το κάνει.

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ συγκεντρώνονται στο εργαστήριό του, στο Brain Mind Institute της Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης -χορηγοί μεταξύ άλλων είναι η ελβετική κυβέρνηση, η ΕΕ, ιδιωτικές τράπεζες και ο κολοσσός IBM.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο πολύπλοκο αντικείμενο στον κόσμο. Ο Μάρκραμ, όμως, επιμένει πως οι τελευταίοι υπερ-υπολογιστές πολύ σύντομα θα τον έχουν του «χεριού» τους.

Μία περιπλάνηση στα εργαστήρια της ομάδας είναι αρκετή για να καταλάβει κάποιος ότι δεν πρόκειται για μία απλή επιστημονική προσπάθεια. Συγκεκριμένα, το τμήμα του Μάρκραμ μοιάζει με το εσωτερικό του διαστημικού σκάφους Enterprise και είναι γεμάτο με «παιχνίδια» που θα έκαναν ακόμα και τον Τζέιμς Μποντ να ζηλεύει.



Για να κατανοήσουμε την σπουδαιότητα του Blue Brain, είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αρχικά τι δεν είναι αυτό το πρόγραμμα.

Ο Δρ. Μάρκραμ δεν προσπαθεί να φτιάξει ένα μεταλλικό ρομπότ-υπηρέτη, σαν αυτά που βλέπουμε στις αμέτρητες ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Τα πραγματικά ρομπότ, αν και περπατάνε, μιλάνε και βασίζονται σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, που τους μαθαίνουν να συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι, στην πραγματικότητα δεν είναι πιο ευφυή από ένα πλυντήριο πιάτων. Ο Μάρκραμ μάλιστα τα χαρακτηρίζει ως «αρχαϊκά».

Αντίθετα, ο καθηγητής προσπαθεί να κατασκευάσει έναν πραγματικό άνθρωπο ή τουλάχιστον το πιο σημαντικό και πολύπλοκο κομμάτι του πραγματικού ανθρώπου, τον εγκέφαλό του.

Αντί να προσπαθεί, λοιπόν, να αντιγράψει τις λειτουργίες του εγκεφάλου, μαθαίνοντας σε έναν υπολογιστή πώς να παίζει για παράδειγμα σκάκι, να ανεβαίνει τις σκάλες και άλλα, ξεκίνησε από τη βάση, από τον ίδιο τον βιολογικό εγκέφαλο.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι γεμάτος από νευρικά κύτταρα, τους λεγόμενους νευρώνες, που επικοινωνούν ο ένας με τον άλλο, χρησιμοποιώντας μικροσκοπικούς ηλεκτρικούς παλμούς.

Το πρόγραμμα κυριολεκτικά απομονώνει τον εγκέφαλο κύτταρο προς κύτταρο, χρησιμοποιώντας εξαιρετικά περίπλοκες τεχνικές διαμελισμού, αναλύοντας δισεκατομμύρια συνδέσεων μεταξύ των κυττάρων και εν συνεχεία οργανώνοντας αυτές τις συνδέσεις στον υπολογιστή.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι μία κυανοτυπία ή ένα αντίγραφο του εγκεφάλου, που έχει αποδοθεί σε μορφή λογισμικού και όχι με σάρκα και οστά. Η ιδέα είναι πως, φτιάχνοντας ένα μοντέλο του πραγματικού εγκεφάλου, ίσως να αρχίσει να συμπεριφέρεται όπως ο πραγματικός εγκέφαλος.

Προκειμένου να δείξει εμπράκτως τι ακριβώς κάνει, ο Μάρκραμ παρουσίασε ένα μηχάνημα που μοιάζει περισσότερο με μία μηχανή βασανιστηρίων. Πρόκειται για έναν τροχό, διαμέτρου 60 εκατοστών, με δεκάδες πολύ λεπτές γυάλινες ακτίνες, που στοχεύουν προς το κέντρο. Στο σημείο εκείνο διαμελίζεται ο εγκέφαλος των αρουραίων με τη χρήση εργαλείων πολύ πιο λεπτών από την ανθρώπινη τρίχα. Στη συνέχεια, χαρτογραφούνται οι ενδοσυνδέσεις και μετατρέπονται σε ηλεκτρονικό κώδικα.

Μέχρι στιγμής, ο υπερ-υπολογιστής του Μάρκραμ -ένας IBM Blue Gene- μπορεί, με τη βοήθεια των πληροφοριών που συγκεντρώνονται από τα κομμάτια του πραγματικού εγκεφαλικού ιστού, να προσομοιώσουν τις λειτουργίες 10.000 νευρώνων, που βρίσκονται σε μία μόνο κολώνα νεοφλοιού του αρουραίου -το τμήμα εκείνο του εγκεφάλου που θεωρείται ως το κέντρο της λογικής σκέψης.

Αυτό είναι και το δύσκολο κομμάτι, όπως ομολογεί ο Μάρκραμ. Για να προχωρήσει, θα χρειαστεί έναν μεγαλύτερο υπολογιστή.

Χρησιμοποιώντας μόλις 30 watt ηλεκτρικής ενέργειας -αρκετή για να τροφοδοτήσει αμυδρά έναν λαμπτήρα- ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να έχει υψηλές επιδόσεις με έναν παράγοντα εκατομμύρια φορές πιο ισχυρό από τον υπολογιστή Blue Gene. Η αντιγραφή, όμως, ολόκληρου του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι «ένα εντελώς ακατόρθωτο εγχείρημα σήμερα,» σύμφωνα με τον Μάρκραμ.

Ακόμα και το επόμενο στάδιο -ένας ολοκληρωμένος εγκέφαλος αρουραίου- απαιτεί 200 εκατομμύρια λίρες και έναν πολύ πιο δυνατό υπερ-υπολογιστή. Για τη δημιουργία δε ενός ανθρώπινου εγκεφάλου το κόστος θα φτάσει σε κάποια δισεκατομμύρια δολάρια.

Η ισχύς των υπολογιστών αυξάνεται αλματωδώς και είναι θέμα χρόνου να κυκλοφορήσει ο κατάλληλος εξοπλισμός.

«Θα φτάσουμε και εκεί,» δήλωσε με βεβαιότητα ο Μάρκραμ. Για την ακρίβεια, πιστεύει πως θα έχει σύντομα στην κατοχή του έναν υπολογιστή αρκετά ισχυρό, που να μπορεί να επεξεργαστεί όλα τα δεδομένα και να προσομοιώσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο πριν το τέλος αυτής της δεκαετίας.

Το αποτέλεσμα; Ίσως ένας εγκέφαλος, ένα ενσυνείδητο, ευαίσθητο ον, ικανό να μάθει και να πάρει αυτόνομες αποφάσεις.

Φυσικά, εάν είναι δυνατή μία τέτοια πιθανότητα, τότε κάποιος εύλογα θα αναρωτηθεί: «είναι τρελός ο άνθρωπος;»

Ο Μάρκραμ δεν είναι τρελός, αλλά είναι σίγουρα ανησυχητικός. Είναι ένας συνδυασμός ευγενή επιστήμονα της Βικτωριανής εποχής και γκουρού της Νέας Εποχής.

«Θα πρέπει να κατανοήσεις τη φυσική, τη δομή του σύμπαντος και τη φιλοσοφία,» ισχυρίζεται ο ίδιος. Μιλάει για ανθρώπους που «δεν φτάνουν τις δυνατότητές τους» και είναι πεπεισμένος πως οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε διάνοιες αλλά δεν το γνωρίζουμε. Πιστεύει πως ο τεχνητός εγκέφαλος θα μπορέσει να δείξει σε όλους μας πώς να εκμεταλλευτούμε την αχρησιμοποίητη δυναμικότητα του εγκεφάλου μας. Εάν δημιουργήσουμε ένα ον πιο ευφυές από μας, ίσως να μας διδάξει πώς να το φτάσουμε.

Η καλύτερη απόδειξη ότι ο Μάρκραμ δεν είναι τρελός είναι ότι φροντίζει να «λερώσει» και ο ίδιος τα χέρια του. Γνωρίζει τα πάντα για τα μηχανήματα που χρησιμοποιεί, καθώς και το κάθε εγκεφαλικό κύτταρο από άκρο σε άκρο.



Πιστεύει πως οι βαθύτερες και πιο θεμελιώδεις ιδιότητες της ανθρώπινης οντότητας -των σκέψεων, των συναισθημάτων, του μυστηριώδους συναισθήματος της αυτογνωσίας - προκύπτουν από τρισεκατομμύρια ηλεκτροχημικές αλληλεπιδράσεις στη φαιά ουσία. Πιστεύει πως δεν υπάρχει κάποια μυστήρια «ψυχή» που ξυπνά το αίσθημα του εαυτού μας. Αντιθέτως, επιμένει πως αυτό είναι αποτέλεσμα φυσικών διενεργειών μέσα στο κρανίο μας.

Φυσικά, η συνείδηση είναι ένα από τα βαθύτερα επιστημονικά μυστήρια. Πως γίνεται εκατομμύρια μικροσκοπικοί ηλεκτρικοί παλμοί μέσα στο κεφάλι μας να προκαλούν το συναίσθημα του εγώ, του πόνου ή της αγάπης; Κανείς δεν γνωρίζει.

Εάν ο Μάρκραμ, όμως, είναι σωστός, αυτό δεν έχει σημασία. Πιστεύει πως η συνείδηση είναι πιθανότατα κάτι που απλά «προκύπτει», δεδομένου ενός επαρκούς βαθμού οργανωμένης πολυπλοκότητας.

Ας το δούμε όμως και αλλιώς: φανταστείτε τους υπέροχους σχηματισμούς που δημιουργούνται όταν ένα σμήνος πουλιών πετάει με αρμονία το σούρουπο. Χιλιάδες πουλιά αλληλεπιδρούν, δημιουργώντας έναν σχηματισμό που μοιάζει με μία μεμονωμένη οντότητα, που έχει δική της ζωή. Ο Markram πιστεύει πως έτσι κάπως προκύπτει και η συνείδηση -από το συνδυασμό μεμονωμένων εγκεφαλικών κυττάρων, τα οποία δημιουργούν έναν ευαίσθητο εγκέφαλο.

Τι προβλήματα, όμως, μπορεί να προκύψουν από μία τέτοια επινόηση; Τι θα γίνει εάν η μηχανή αρχίσει να έχει απαιτήσεις; Τι θα συμβεί αν αρχίσει να παρακαλάει να μην την απενεργοποιήσουμε ή να μην την αφήσουμε μόνη της τη νύχτα;

«Ίσως θα πρέπει να του συμπεριφερόμαστε όπως σε ένα παιδί,» εξηγεί ο Μάρκραμ.

Στην πραγματικότητα, ο τεχνητός εγκέφαλος θα φέρει στην επιφάνεια ένα σωρό ηθικά ζητήματα. Θα μπορούμε όντως να χρησιμοποιούμε τεχνητούς εγκεφάλους, που θα συμπεριφέρονται όπως οι πραγματικοί εγκέφαλοι, για να συνεχίζουμε να κάνουμε πειράματα;

Μία από τις μεγαλύτερες ελπίδες του Μάρκραμ για τον τεχνητό του εγκέφαλο είναι πως θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ιατρικές δοκιμές. Θα ήταν, όμως, σωστό να προκαλέσουμε στον εγκέφαλο -ακόμα και αν είναι τεχνητός- οποιοδήποτε είδος «πόνου»;

«Εάν δεχτούμε πως η δημιουργία μιας προσομοίωσης είναι το ίδιο με τη δημιουργία ενός πραγματικού εγκεφάλου, τότε μιλάμε για πραγματικά προβλήματα. Η διαδικασία της δημιουργίας θα αλλάξει την κοινωνία. Θα προκύψουν ηθικά προβλήματα, που τώρα δεν μπορούμε ούτε καν να διανοηθούμε. Εάν δω ότι προκαλείται πόνος, θα σταματήσω,» υποστήριξε ο ίδιος.

Παραδέχτηκε, επίσης, πως τα μηχανήματά του θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και για κακούς σκοπούς -από το στρατό, για παράδειγμα, με σκοπό να δημιουργήσει φουτουριστικές μηχανές-δολοφόνους. Για το λόγο αυτό, με μία εξαιρετικά ασυνήθιστη κίνηση για έναν δημοσίως χρηματοδοτούμενο επιστήμονα, αποφάσισε να κρατήσει μυστικό ένα μέρος του ηλεκτρονικού κώδικα του προγράμματος Blue Brain.

Η ομάδα του Μάρκραμ, στην πραγματικότητα, δεν είναι η μόνη που προσπαθεί να δημιουργήσει έναν τεχνητό εγκέφαλο, αν και προφανώς προηγείται. Στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, το πρόγραμμα Brainbox προσπαθεί και αυτό να δημιουργήσει το μοντέλο ενός ανθρώπινου μυαλού.

Ο Δρ. Ντέιβιντ Λέστερ, ένας από τους επικεφαλής επιστήμονες του προγράμματος, δήλωσε πως ανταγωνίζεται επάξια τον Μάρκραμ σε μία κούρσα που θα πρέπει να κερδίσει με τη επιδεξιότητά του παρά με το χρήμα.

«Έχουμε συγκεντρώσει 4 εκατομμύρια λίρες,» αναφέρει ο Λέστερ. «Το Blue Brain έλαβε ένα μεγάλο ποσό χρηματοδότησης από την ελβετική κυβέρνηση και την IBM. Ο Χέντρι Μάρκραμ είναι ένας επιστήμονας που τον λαμβάνουν σοβαρά υπόψη.»

Το Μάντσεστερ ελπίζει πως είναι δυνατόν να απλοποιήσει τα βασικά στοιχεία του εγκεφάλου και να μειώσει δραματικά την υπολογιστική δύναμη που απαιτείται για την αντιγραφή τους.

Υπάρχουν ορισμένοι που αμφιβάλλουν ότι ο Μάρκραμ θα τα καταφέρει. Ο καθηγητής του Imperial College, Ιγκόρ Αλεξάντερ, ισχυρίζεται πως μπορεί μεν ο Μάρκραμ να δημιουργήσει ένα αντίγραφο του ανθρώπινου εγκεφάλου αλλά θα είναι σαν «άδειος κάδος», ανίκανος να έχει συνείδηση.

Προσθέτει, επίσης, πως η φιλοδοξία του είναι αναμφίβολα αδύνατη. Πέρυσι, μοντέλα του εγκεφάλου ενός αρουραίου δημιούργησαν απρόσμενα «σχήματα εγκεφαλικών κυμάτων» στο λογισμικό. Είναι δυνατόν, έστω και για ελάχιστα δευτερόλεπτα, να υπήρξε μία φευγαλέα συνείδηση στον εγκέφαλο το αρουραίου;

«Ίσως,» υποστηρίζει ο Μάρκραμ. Εάν υπήρξε κάτι τέτοιο στον εγκέφαλο ενός αρουραίου τότε γιατί όχι και στον εγκέφαλο ενός ανθρώπου;

Είναι δύσκολο φυσικά να μην παρομοιάσει κάποιος το πείραμα του Δρ. Μάρκραμ με αυτό του Φρανκενστάιν.

Το πείραμα του Φρανκενστάιν πήγε εντελώς λάθος. Μιλάμε για έναν άνθρωπο και ένα τέρας που είχε φτιάξει από κομμάτια ανθρώπινων σωμάτων.

Μία εγκεφαλική μηχανή, ίσως αρκετές φορές πιο ευφυής από τον ίδιο μας τον ανθρώπινο εγκέφαλο, δημιούργημα ενός από τα καλύτερα εξοπλισμένα εργαστήρια στον κόσμο, μπορεί να αποδειχτεί ιδιαίτερα διαβολική, αλλά μπορεί να είναι και η αιτία για πολλά καλά πράγματα.
by SociaLMagazinE

10 μυστήρια που δεν λύνονται και τόσο εύκολα





1. Το φαινόμενο placebo

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν είκοσι έξι από τα πιο...



δύσκολα τέτοια μυστήρια. Η επίλυση οποιουδήποτε από αυτά, θα μπορούσε να αποκαλύψει σημαντικές αλήθειες για τον κόσμο μας.




Μην το προσπαθήσετε σπίτι σας. Πολλές φορές στην ημέρα και για πολλές ημέρες προκαλείτε πόνο σε κάποιον. Ελέγχετε τον πόνο με μορφίνη μέχρι την τελευταία ημέρα του πειράματος, όπου αντικαθιστάτε την μορφίνη με αλατούχο διάλυμα. Μαντέψτε: το αλατούχο διάλυμα θα κάνει τον πόνο να εξαφανιστεί!




Αυτό είναι το φαινόμενο placebo: με κάποιον τρόπο, κάποιες φορές, ένα ολόκληρο τίποτα μπορεί να είναι εξαιρετικά ισχυρό. Στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς ένα τίποτα. Όταν ο Fabrizio Benedetti του Πανεπιστημίου του Τορίνο στην Ιταλία έκανε το παραπάνω πείραμα, έκανε έναν τελευταίο ελιγμό προσθέτοντας ναλοξόνη (naloxone) στο αλατούχο διάλυμα. Η ναλοξόνη είναι ένα φάρμακο που μπλοκάρει τα αποτελέσματα της μορφίνης στο αλατούχο διάλυμα. Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα ήταν πως μ' αυτή την προσθήκη εξαφανίστηκε το αναλγητικό αποτέλεσμα του αλατούχου διαλύματος.




Τι συμβαίνει λοιπόν; Οι γιατροί γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες για το φαινόμενο placebo και η επίδραση της ναλοξόνης φαίνεται να δείχνει πως το φαινόμενο placebo έχει κάποια βιοχημική βάση. Αλλά πέρα από όλα αυτά, το σημαντικό είναι, πως πραγματικά δεν ξέρουμε.




Έκτοτε ο Benedetti έδειξε ότι το placebo του αλατούχου διαλύματος μπορεί επίσης να μειώσει το τρέμουλο και τη μυϊκή δυσκαμψία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Αυτός και η ομάδα του μέτρησαν τη δραστηριότητα νευρώνων στους εγκεφάλους των ασθενών καθώς τους είχε δοθεί αλατούχο διάλυμα. Βρήκαν ότι μεμονωμένοι νευρώνες του υποθαλάμιου πυρήνα (που είναι συχνός στόχος σε χειρουργικές επεμβάσεις για την αναχαίτιση των συμπτωμάτων του Parkinson) άρχισε να πυροδοτεί πιο σπάνια και με μικρότερη συχνότητα παλμών όταν είχε δοθεί το αλατούχο διάλυμα, κάτι που επίσης σχετίζεται με την ασθένεια του Parkinson. Η νευρωνική δραστηριότητα μειώθηκε την ίδια ώρα που εμφανίστηκε βελτίωση στα συμπτώματα: το αλατούχο διάλυμα συνεπώς, φαίνεται πως είχε σημαντικό θεραπευτικό αποτέλεσμα.




Υπάρχουν πολλά που έχουμε να μάθουμε σχετικά με το τι συμβαίνει ακριβώς στο φαινόμενο placebo, αλλά σύμφωνα με τον Benedetti ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: ο νους μπορεί να επηρεάσει τη βιοχημεία του σώματος. Η σχέση μεταξύ προσδοκίας και θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ένα θαυμάσιο μοντέλο για να καταλάβει κανείς την αλληλεπίδραση νου σώματος, αναφέρει ο επιστήμονας. Οι ερευνητές χρειάζεται τώρα να αναγνωρίσουν πότε και πως δρα το placebo. Ίσως να υπάρχουν ασθένειες στις οποίες δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Μπορεί ακόμα να υπάρχει κοινός μηχανισμός σε διαφορετικές ασθένειες. Για την ώρα, απλώς δε γνωρίζουμε.









2. Το πρόβλημα του συμπαντικού ορίζοντα




Το σύμπαν μας φαίνεται πως είναι απροσμέτρητα ομοιογενές. Εάν κοιτάξει κανείς το διάστημα από τη μία άκρη του ορατού σύμπαντος έως την άλλη άκρη, θα δει ότι η μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου που γεμίζει τον κόσμο έχει παντού σχεδόν την ίδια θερμοκρασία. Αυτό ίσως δε φαίνεται παράξενο εκτός εάν σκεφτεί κανείς ότι οι δύο άκρες απέχουν μεταξύ τους περίπου 28 δισεκατομμύρια έτη φωτός και πως το σύμπαν μας έχει ηλικία μόνο 14 δισεκατομμύρια χρόνια.




Τίποτε δεν μπορεί να ταξιδέψει γρηγορότερα από την ταχύτητα του φωτός, έτσι δεν υπάρχει κάποιος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να έχει ταξιδέψει η ακτινοβολία της θερμότητας μεταξύ των δύο οριζόντων, ώστε να εξομαλύνει τα ψυχρά και τα θερμά σημεία που δημιουργήθηκαν από τη μεγάλη έκρηξη και να αφήσει την θερμική ισορροπία που παρατηρούμε σήμερα.




Το 'πρόβλημα του ορίζοντα' είναι ένας μεγάλος πονοκέφαλος για τους κοσμολόγους, τόσο μεγάλος που κατέληξαν σε κάποιες αρκετά τολμηρές λύσεις. Όπως για παράδειγμα η θεωρία του 'πληθωρισμού'. Μπορεί κανείς να λύσει το πρόβλημα του ορίζοντα εάν θεωρήσει ότι το σύμπαν είχε διασταλεί εξαιρετικά γρήγορα για κάποιο χρόνο, ακριβώς μετά τη μεγάλη έκρηξη, με έναν ρυθμό 10 στην πεντηκοστή μέσα σε 10 στη μείων τριακοστή τρίτη δευτερόλεπτα. Αλλά μήπως αυτό είναι απλά ένας ευσεβής πόθος; Ο πληθωρισμός θα ήταν μια εξήγηση εάν όντως έχει συμβεί, λέει ο αστρονόμος του Πανεπιστημίου του Cambridge, Martin Rees. Το πρόβλημα είναι πως κανείς δε γνωρίζει τι είναι αυτό που θα μπορούσε να προκαλέσει τον πληθωρισμό. Έτσι, πρακτικά το πληθωριστικό μοντέλο για το σύμπαν λύνει ένα μυστήριο για να δημιουργήσει ένα άλλο.




Μια διακύμανση στην ταχύτητα του φωτός θα μπορούσε επίσης να λύσει το πρόβλημα του ορίζοντα, αλλά κι αυτό επίσης δεν μπορεί να απαντήσει στην ερώτηση του γιατί. Με επιστημονικούς όρους, η ομοιόμορφη θερμοκρασία της ακτινοβολίας υποβάθρου παραμένει μια ανωμαλία.









3. Υπερ ενεργειακές κοσμικές ακτίνες




Για πάνω από μια δεκαετία, οι φυσικοί στην Ιαπωνία βλέπανε κοσμικές ακτίνες που κανονικά δε θα έπρεπε να υπάρχουν. Οι κοσμικές ακτίνες είναι σωματίδια, κυρίως πρωτόνια αλλά κάποιες φορές επίσης ατομικοί πυρήνες με μεγάλο βάρος, που ταξιδεύουν μέσα από το σύμπαν με ταχύτητες κοντά στην ταχύτητα του φωτός. Κάποιες κοσμικές ακτίνες που εντοπίστηκαν στη Γη έχουν προκληθεί από βίαια γεγονότα όπως σούπερ νόβα, αλλά ακόμα δε γνωρίζουμε την προέλευση των σωματιδίων υψηλότερης ενέργειας, που είναι τα πιο ενεργειακά σωματίδια που έχουν ποτέ ειδωθεί στη φύση. Αλλά αυτό δεν είναι το πραγματικό μυστήριο.




Καθώς τα σωματίδια των κοσμικών ακτινών ταξιδεύουν μέσα από το διάστημα, χάνουν ενέργεια σε συγκρούσεις με χαμηλής ενέργειας φωτόνια που διαχέονται στο σύμπαν, όπως αυτά της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου. Η ειδική θεωρία της Σχετικότητας του Einstein υπαγορεύει πως οποιεσδήποτε κοσμικές ακτίνες πλησιάζουν τη Γη από κάποια πηγή εκτός του Γαλαξία μας, θα έχουν υποστεί τόσες πολλές ενεργειοβόρες συγκρούσεις που η μέγιστη δυνατή ενέργειά τους θα είναι 5 επί 10 στην δέκατη ενάτη ηλεκτρονιοβόλτ. Αυτό είναι γνωστό ως το όριο Greisen-Zatsepin-Kuzmin.




Κατά τη διάρκεια της προηγούμενης δεκαετίας ωστόσο, το AGASA (Akeno Giant Air Shower Array, μια διάταξη που κατασκευάστηκε με στόχο να μελετήσει την προέλευση κοσμικών ακτινών εξαιρετικά υψηλής ενέργειας και που αποτελείται από 111 ανιχνευτές σωματιδίων διασπασμένους σε μια περιοχή περίπου 100 τετραγωνικών χιλιομέτρων ) του Πανεπιστημίου του Τόκιο, ανίχνευσε αρκετές κοσμικές ακτίνες που υπερέβαιναν το όριο GZK (Greisen Zatsepin Kuzmin). Θεωρητικά, θα μπορούσαν να προέρχονται μόνο μέσα από τον δικό μας Γαλαξία, έχοντας αποφύγει ένα ενεργειοβόρο ταξίδι διαμέσου του σύμπαντος. Ωστόσο, οι επιστήμονες δε μπορούν να βρουν κάποια πηγή αυτών των ακτινών από τον Γαλαξία μας. Τι συμβαίνει λοιπόν;




Μια πιθανότητα είναι πως κάτι δεν είναι σωστό με τα αποτελέσματα του AGASA. Μια άλλη είναι, πως ο Einstein είχε λάθος. Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της Σχετικότητας, ο χώρος είναι ίδιος σε όλες τις κατευθύνσεις, αλλά τι θα συνέβαινε εάν τα σωματίδια μπορούσαν να μετακινηθούν πιο εύκολα σε ορισμένες κατευθύνσεις; Τότε οι κοσμικές ακτίνες θα διατηρούσαν περισσότερη από την ενέργειά τους, επιτρέποντάς τους να σπάσουν το όριο GZK.




Οι Φυσικοί του πειράματος Pierre Auger στην Mendoza της Αργεντινής, ασχολούνται αυτή τη στιγμή με το συγκεκριμένο πρόβλημα. Χρησιμοποιούνε 1600 ανιχνευτές που είναι διεσπαρμένοι σε μια έκταση 3000 τετραγωνικών χιλιομέτρων και θα είναι σε θέση να προσδιορίσουν τις ενέργειες εισερχόμενων κοσμικών ακτινών ώστε να ρίξουν περισσότερο φως στα αποτελέσματα του AGASA.




Ο Alan Watson, αστρονόμος στο Πανεπιστήμιου του Leeds στη Μεγάλη Βρετανία και εκπρόσωπος του σχεδίου Pierre Auger, είναι ήδη πεπεισμένος πως υπάρχει κάτι σημαντικό που συμβαίνει με το θέμα αυτό. Δεν έχω αμφιβολίες πως υπάρχουν γεγονότα που ξεπερνούν το όριο των 10 στην εικοστή ηλεκτρονιοβόλτ. Υπάρχουν επαρκή παραδείγματα για να με πείσουν, δηλώνει. Η ερώτηση είναι τώρα, τι είναι αυτά; Πόσα από αυτά τα σωματίδια εισέρχονται και από ποια κατεύθυνση προέρχονται; Μέχρι να φτάσουμε στην πληροφορία αυτή, δεν μπορεί κανείς να πει πόσο εξωτική θα είναι η εξήγηση.









4. Τα ομοιοπαθητικά αποτελέσματα του Belfast




Η Madeleine Ennis, φαρμακολόγος του Πανεπιστημίου Queen στο Belfast, ήταν ο αδέκαστος κριτής της ομοιοπαθητικής. Κατέκρινε τους ισχυρισμούς ότι ένα χημικό φάρμακο θα μπορούσε να υποστεί διαδικασία εξασθένησης, στο σημείο που ένα δείγμα από το εξασθενημένο προϊόν θα ήταν πολύ απίθανο να περιέχει ακόμα και ένα μόνο μόριο του αρχικού φαρμάκου, παρά μόνο νερό και ωστόσο να διατηρεί το θεραπευτικό του αποτέλεσμα. Μέχρι που αποφάσισε να αποδείξει μια και καλή πως η ομοιοπαθητική δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια ανοησία.




Στην πλέον πρόσφατη επιστημονική της έρευνα, η Ennis περιγράφει πως η ομάδα της ερεύνησε τα αποτελέσματα εξαιρετικά αραιωμένων διαλυμάτων ισταμίνης σε ανθρώπινα λευκά αιμοσφαίρια που είχαν εμπλακεί σε φλεγμονή. Αυτά τα βασόφιλα απελευθερώνουν ισταμίνη όταν τα κύτταρα υφίστανται επίθεση. Καθώς απελευθερώνεται η ισταμίνη, σταματάει την περαιτέρω απελευθέρωσή της από τα κύτταρα αυτά. Η έρευνα που επαναλήφθηκε σε τέσσερα διαφορετικά εργαστήρια, έδειξε ότι τα ομοιοπαθητικά διαλύματα, τόσο αραιωμένα που μετά βίας θα περιείχαν έστω και ένα μόριο ισταμίνης, επέδρασαν ακριβώς όπως η ισταμίνη. Η Ennis ίσως δεν χάρηκε και τόσο με τα αποτελέσματα που ήρθαν σε αντίθεση με τις αρχικές της αμφιβολίες σχετικά με την ομοιοπαθητική, αλλά παραδέχεται πως το αποτέλεσμα αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί.




Τι λοιπόν έγινε; Οι ομοιοπαθητικοί προετοιμάζουν τα θεραπευτικά τους σκευάσματα διαλύοντας υλικά όπως κάρβουνο, θανατηφόρα στρυχνίνη ή δηλητήριο αράχνης μέσα σε αιθανόλη και στη συνέχεια αραιώνουν αυτή την αρχική ουσία σε νερό, ξανά και ξανά. Ασχέτως με το πόσο μεγάλος είναι ο βαθμός της αραίωσης, οι ομοιοπαθητικοί ισχυρίζονται, πως η αρχική ουσία αφήνει κάποιο είδος ίχνους στα μόρια του νερού. Έτσι, όσο και αν είναι αραιωμένο το διάλυμα, εξακολουθεί να είναι εμποτισμένο με τις ιδιότητες του αρχικού φαρμάκου.




Είναι εύκολα κατανοητό γιατί η Ennis εξακολουθεί να διατηρεί μια στάση σκεπτικισμού. Και εξακολουθεί να είναι αλήθεια το ότι κανένα ομοιοπαθητικό σκεύασμα δεν έχει ποτέ δειχθεί ότι επιδρά σε μεγάλες τυχαίες ομάδες που συμμετέχουν σε κλινικές μελέτες και όπου συγκρίνονται τα θεραπευτικά αποτελέσματα των ομοιοπαθητικών σκευασμάτων με αυτά των σκευασμάτων placebo. Αλλά η έρευνα του Belfast υποδηλώνει πως κάτι τρέχει. Η Ennis δηλώνει, πως δεν είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε τα ευρήματά μας και τα δημοσιεύουμε ώστε να ενθαρρύνουμε άλλους να ερευνήσουν το φαινόμενο. Εάν τα αποτελέσματα προκύψουν αληθινά, όπως λέει η Ennis, οι επιπλοκές είναι πρόδηλες: πιθανότατα θα πρέπει να γράψουμε τη φυσική και τη χημεία από την αρχή.









5. Σκοτεινή ύλη




Πάρτε την καλύτερη κατανόηση που μπορούμε να έχουμε για τη βαρύτητα, εφαρμόστε τη στον τρόπο που περιστρέφονται οι γαλαξίες και γρήγορα θα δείτε το πρόβλημα που ανακύπτει: οι γαλαξίες θα έπρεπε να διαλύονται. Η ύλη των γαλαξιών περιστρέφεται σε τροχιά γύρω από ένα κεντρικό σημείο λόγω των αμοιβαίων βαρυτικών έλξεων που δημιουργούν κεντρομόλες δυνάμεις. Αλλά δεν υπάρχει αρκετή ύλη στους γαλαξίες για να προκαλέσει την παρατηρούμενη περιστροφή.




Η Vera Rubin, αστρονόμος που εργάζεται στο τμήμα του Ινστιτούτου Carnegie στην Washington DC το οποίο είναι υπεύθυνο για τον επίγειο μαγνητισμό, εντόπισε αυτή την ανωμαλία στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Η καλύτερη απάντηση από τους φυσικούς ήταν ότι πρότειναν πως θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη ύλη εκεί έξω από αυτή που μπορούμε να δούμε. Το πρόβλημα ήταν, πως κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ήταν αυτή η 'σκοτεινή ύλη'.




Και εξακολουθούν να μη μπορούνε να την εξηγήσουν. Αν και οι ερευνητές έχουν κάνει πολλές προτάσεις σχετικά με το τι είδος σωματίδια αποτελούν τη σκοτεινή ύλη, δεν υπάρχει ομοφωνία. Είναι μια στενόχωρη τρύπα στην κατανόησή μας. Οι αστρονομικές παρατηρήσεις υποδεικνύουν πως η σκοτεινή ύλη αποτελεί πάνω από το 90% της ύλης του σύμπαντος, ωστόσο έχουμε εντυπωσιακή άγνοια για το τι είναι αυτό το 90 τοις εκατό.




Ίσως δε μπορούμε να βρούμε τι είναι αυτή η σκοτεινή ύλη επειδή δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Αυτή είναι ακριβώς η έκβαση που θα επιθυμούσε η Rubin. Εάν μπορούσα να διαλέξω, θα προτιμούσα να μάθαινα πως οι νόμοι του Νεύτωνα θα πρέπει να μετατραπούν ώστε να περιγράψουν σωστά τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις σε μακρινές αποστάσεις, δηλώνει. Αυτό είναι πιο γοητευτικό από ένα σύμπαν που είναι γεμάτο με ένα νέο είδος από υποατομικά σωματίδια.




Και πράγματι, οι επιστήμονες είναι διχασμένοι σχετικά με το ζήτημα της σκοτεινής ύλης. Από τη μια μεριά είναι εκείνοι που προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι αυτή η αόρατη ύλη που φαίνεται πως υπάρχει σε αφθονία στο σύμπαν, ενώ από την άλλη μεριά βρίσκονται εκείνοι που προσπαθούν να ανακαλύψουν τι ακριβώς έχει πάει στραβά με τους νόμους του Νεύτωνα.









6. Το μεθάνιο του Viking - υπάρχει ζωή στον Άρη;




20 Ιουλίου, 1976. Ο Gilbert Levin κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά, στον Άρη, οι διαστημικές συσκευές του διαστημοπλοίου Viking ανεσκάψανε λίγο χώμα και το ανέμειξαν με θρεπτικές ουσίες μαρκαρισμένες με άνθρακα 14. Οι επιστήμονες της αποστολής συμφώνησαν όλοι πως εάν τα όργανα του Levin στην άκατο ανίχνευαν εκπομπές μεθανίου με άνθρακα 14 από το χώμα, τότε θα έπρεπε να υπάρχει ζωή στον Άρη. (Εάν στο χώμα υπήρχαν μικροοργανισμοί που κατανάλωναν τα θρεπτικά συστατικά με τον άνθρακα 14, τότε θα απελευθέρωναν ως προϊόν του μεταβολισμού τους μεθάνιο, που θα περιείχε τον άνθρακα 14. Τέτοιο μεθάνιο θα μπορούσε να παραχθεί μόνο από ζωντανούς οργανισμούς και όχι από ανόργανες διαδικασίες κι έτσι θα αποδεικνυόταν η ύπαρξη ζωής).




Το Viking αναφέρει θετικό αποτέλεσμα. Κάτι χωνεύει τα θρεπτικά συστατικά, τα μεταβολίζει και στη συνέχεια αποβάλλει αέρια που είναι μαρκαρισμένα με άνθρακα 14. Γιατί να μην το γιορτάσουμε λοιπόν; Γιατί ένα άλλο όργανο, σχεδιασμένο να ανιχνεύει οργανικά μόρια μελετώντας θεμελιώδη σημάδια ζωής, δε βρήκε τίποτε. Σχεδόν όλοι οι επιστήμονες της αποστολής αποδέχτηκαν ότι η ανακάλυψη του Viking ήταν εσφαλμένος συναγερμός. Ήταν όμως;




Τα επιχειρήματα εξακολουθούν να μαίνονται, αλλά τα αποτελέσματα από τις τελευταίες περιπλανήσεις της NASA στον Άρη έδειξαν πως η επιφάνειά του ήταν σίγουρα υγρή στο παρελθόν και ως εκ τούτου μπορούσε να φιλοξενήσει ζωή. Και υπάρχουν ακόμα περισσότερα στοιχεία που ήρθαν στο φως, σύμφωνα με τον Levin. Κάθε αποστολή στον Άρη έχει αποδώσει στοιχεία που υποστηρίζουν το συμπέρασμά μου. Κανένα δεν ήταν αντίθετο.




Ο Levin υποστηρίζει τον ισχυρισμό του και δεν είναι πλέον μόνος. Ο Joe Miller, κυτταρικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια στο Los Angeles, έκανε ξανά ανάλυση των δεδομένων και πιστεύει πως οι εκπομπές του μεθανίου δείχνουν σημάδια κιρκαδικού ρυθμού (ο κιρκαδικός ρυθμός είναι ο κατά προσέγγιση 24ωρος κύκλος που παρουσιάζει η δραστηριότητα ζωντανών οργανισμών, όπως ζώων, φυτών, μυκήτων μέχρι και βακτηρίων). Αυτό υποδηλώνει σε μεγάλο βαθμό την ύπαρξη ζωής.




Ο Levin κάνει αίτηση στην ESA και στη NASA να απογειώσει μια παραλλαγμένη έκδοση της δικής του αποστολής ώστε να ερευνήσει μόρια με συγκεκριμένες συμμετρίες. Τέτοια μόρια είναι είτε δεξιόστροφα είτε αριστερόστροφα. Το κάθε ένα αποτελεί την κατοπτρική εικόνα του άλλου. Ενώ οι βιολογικές διεργασίες τείνουν να παράγουν μόρια που προτιμούν τον δεξιόστροφο ή τον αριστερόστροφο τύπο, οι μη ζωντανές διεργασίες δημιουργούν εκδοχές και των δύο τύπων σε ίσες ποσότητες. Εάν μια μελλοντική αποστολή στον Άρη έβρισκε ότι ο μεταβολισμός του Άρη προτιμά επίσης τον ένα τύπο από τη συμμετρία σε ένα μόριο, αυτό θα ήταν η καλύτερη ένδειξη για ζωή στον πλανήτη αυτό.









7. Τετρανετρόνια




Πριν από μερικά χρόνια, ένας επιταχυντής σωματιδίων στη Γαλλία ανίχνευσε έξι σωματίδια που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Ονομαστήκανε 'τετρανετρόνια': αποτελούνταν από τέσσερα νετρόνια ενωμένα μεταξύ τους με έναν τρόπο που αψηφά τους φυσικούς νόμους. Ο Francisco Miguel Marques και οι συνεργάτες του στον επιταχυντή Ganil στην πόλη Caen προσπαθούν να επαναλάβουν τη διαδικασία. Στην περίπτωση που θα πετύχουν, αυτά τα συμπλέγματα μπορεί να μας υποχρεώσουν να επαναθεωρήσουμε τις δυνάμεις που κρατούν ενωμένους τους ατομικούς πυρήνες.




Η ομάδα πυροδότησε πυρήνες Βηρυλλίου σε έναν μικρό στόχο από άνθρακα και ανέλυσε τα θραύσματα που προσέκρουσαν στους περιβάλλοντες ανιχνευτές σωματιδίων. Περίμεναν να βρουν στοιχεία για τέσσερα ξεχωριστά νετρόνια που θα είχαν χτυπήσει τους ανιχνευτές. Αντί γι' αυτό, η ομάδα του Ganil βρήκε μόνο μια λάμψη φωτός στον ένα ανιχνευτή. Και η ενέργεια αυτής της λάμψης υποδήλωνε πως είχανε προσκρούσει τέσσερα νετρόνια ταυτόχρονα στον ανιχνευτή. Βέβαια, τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να οφείλονται σε ατύχημα: τέσσερα νετρόνια θα μπορούσαν να είχαν φτάσει ταυτόχρονα στον ίδιο τόπο και χρόνο λόγω σύμπτωσης. Αλλά αυτό είναι εξαιρετικά απίθανο.




Όχι τόσο απίθανο όσο η ύπαρξη των τετρανετρονίων, θα μπορούσε κανείς να απαντήσει, διότι στο καθιερωμένο μοντέλο της σωματιδιακής φυσικής τα τετρανετρόνια είναι απλώς αδύνατο να υπάρχουν. Σύμφωνα με την αρχή της απαγόρευσης του Pauli, δεν μπορούνε ούτε καν δύο πρωτόνια ή νετρόνια στο ίδιο σύστημα να έχουν πανομοιότυπες κβαντικές ιδιότητες. Στην πραγματικότητα, η ισχυρή πυρηνική δύναμη που θα τα κρατούσε μαζί είναι ρυθμισμένη με τέτοιον τρόπο που δεν μπορεί να κρατήσει ούτε καν δύο μοναχικά νετρόνια ενωμένα, πόσο μάλλον τέσσερα. Ο Marques και η ομάδα του ξαφνιάστηκαν τόσο από τα αποτελέσματα αυτά που έθαψαν τα δεδομένα σε μια ερευνητική εργασία που υποτίθεται ότι αναφερόταν στην πιθανότητα εύρεσης τετρανετρονίων στο μέλλον.




Και υπάρχουν και άλλοι ακόμα πιο πειστικοί λόγοι για να αμφιβάλλει κανείς για την ύπαρξη των τετρανετρονίων. Εάν τεντώσει κανείς τους νόμους της φυσικής για να επιτρέψει την ένωση τεσσάρων νετρονίων, ακολουθεί χάος. Αυτό θα σήμαινε πως το μείγμα των στοιχείων που σχηματίστηκαν μετά τη μεγάλη έκρηξη θα ήταν ανακόλουθο με αυτό που παρατηρούμε σήμερα και ακόμα χειρότερα, τα σχηματισμένα στοιχεία θα γινόντουσαν σύντομα πολύ πιο βαριά για να μπορέσει να υπάρξει ο κόσμος. Ίσως το σύμπαν να κατέρρεε πριν αποκτήσει κάποια πιθανότητα να επεκταθεί, λέει η Natalia Timofeyuk, που είναι θεωρητικός στο Πανεπιστήμιο του Surrey στο Guildford της Αγγλίας.




Υπάρχουν ωστόσο δύο κενά σ' αυτή την αιτιολόγηση. Εδραιωμένες θεωρίες επιτρέπουν την ύπαρξη των τετρανετρονίων, ωστόσο μόνο ως ενός εξαιρετικά βραχύβιου σωματιδίου. Αυτό θα μπορούσε να είναι η αιτία που τέσσερα νετρόνια χτύπησαν τους ανιχνευτές του Ganil ταυτόχρονα, δηλώνει η Timofeyuk. Και υπάρχουν κάποια άλλα στοιχεία που υποστηρίζουν την άποψη ότι υπάρχει ύλη που είναι σχηματισμένη από πολλαπλά νετρόνια: οι αστέρες νετρονίων. Αυτά τα σώματα, που περιέχουν έναν τεράστιο αριθμό από ενωμένα νετρόνια, υποδηλώνουν πως όταν συνωστίζονται νετρόνια εμφανίζονται ανεξήγητες μέχρι στιγμής δυνάμεις.









8. Η ανωμαλία των διαστημοπλοίων Pioneer




Αυτή είναι η ιστορία δύο διαστημοπλοίων. Το Pioneer 10 εκτοξεύτηκε το 1972 και το Pioneer 11 εκτοξεύτηκε δύο χρόνια αργότερα. Για την ώρα και τα δύο διαστημόπλοια θα έπρεπε να κατευθύνονται στο βαθύ διάστημα χωρίς κανείς να μπορεί να τα δει. Ωστόσο, τα διανύσματα της κίνησής τους αποδείχτηκαν εξαιρετικά ενδιαφέροντα για να τα αγνοήσει κανείς.




Αυτό συμβαίνει διότι κάτι τα έχει τραβήξει ή σπρώξει, κάνοντάς τα να επιταχυνθούν. Η επιτάχυνση αυτή είναι πολύ μικρή, μικρότερη από ένα νανόμετρο ανά μέτρο στο τετράγωνο. Αυτό είναι αντίστοιχο με ένα δεκάκις δισεκατομμυριοστό της βαρύτητας στην επιφάνεια της Γης, αλλά είναι αρκετό ώστε να μετακινήσει το Pioneer 10 περίπου 400.000 χιλιόμετρα έξω από την πορεία του. Η NASA έχασε επαφή με το Pioneer 11 το 1995, αλλά μέχρι αυτό το σημείο υποβάλλονταν στην ακριβώς ίδια παρέκκλιση που είχε υποβληθεί το αδελφάκι του. Τι ήταν λοιπόν αυτό που την προκαλούσε;




Κανείς δεν ξέρει. Κάποιες πιθανές εξηγήσεις έχουν ήδη αποκλεισθεί, όπως η πιθανότητα για λάθη στο λογισμικό, ο ηλιακός άνεμος και διαρροή καυσίμων. Εάν η αιτία είναι κάποια βαρυτική επίδραση, δεν αφορά σε κάποιο είδος που γνωρίζουμε. Στην πραγματικότητα, οι φυσικοί είναι τόσο μπερδεμένοι με το γεγονός που κάποιοι κατέφυγαν για την εξήγηση του φαινομένου στο να επικαλεστούν άλλα ανεξήγητα φαινόμενα.




Ο Bruce Bassett του Πανεπιστημίου του Portsmouth στην Αγγλία πρότεινε πως το αίνιγμα του Pioneer ίσως έχει σχέση με αποκλίσεις του άλφα, της σταθεράς της συμπαντικής λεπτής υφής (η σταθερά άλφα είναι κάτι που χτίζεται στον ίδιο το σκελετό του Σύμπαντος. Είναι ένας αδιάστατος αριθμός, η αναλογία μεταξύ τεσσάρων φυσικών σταθερών: της ταχύτητας του φωτός, της κβαντικής ενεργειακής σταθεράς, του φορτίου του ηλεκτρονίου και του π). Κάποιοι άλλοι πρότειναν πως η εκτροπή στους Pioneer προκαλείται από τη σκοτεινή ύλη, αλλά εφόσον δε γνωρίζουμε τι είναι η σκοτεινή ύλη, η παραπάνω παρατήρηση δε βοηθά ιδιαίτερα. Όλο αυτό είναι τόσο εξωφρενικά ενδιαφέρον, λέει ο Michael Nieto των Εθνικών Εργαστηρίων στο Los Alamos. Έχουμε μόνο προτάσεις, καμία από τις οποίες δεν έχει αποδειχθεί.




Ο Nieto πρότεινε να γίνει μια νέα ανάλυση στα αρχικά δεδομένα από τα διανύσματα κίνησης των διαστημοπλοίων, υποθέτοντας πως πιθανόν να αποκαλύψει νέα στοιχεία. Αλλά για να φτάσουν στο βάθος του προβλήματος, αυτό που πραγματικά χρειάζονται οι επιστήμονες είναι μια αποστολή που να είναι ειδικά σχεδιασμένη στο να μετρήσει ασυνήθιστες βαρυτικές επιδράσεις στις πιο μακρινές άκρες του ηλιακού συστήματος. Μια τέτοια αποστολή θα στοίχιζε κάτι μεταξύ 300 και 500 εκατομμυρίων δολαρίων και θα μπορούσε να ενσωματωθεί σε μια άλλη μελλοντική αποστολή που θα προοριζόταν για τις εξωτερικές περιοχές του ηλιακού συστήματος.




Στο τέλος θα βρεθεί μια εξήγηση, λέει ο Nieto. Ελπίζω βέβαια πως θα οφείλεται στη νέα φυσική, κάτι τέτοιο θα ήταν θαυμάσιο. Αλλά από τη στιγμή που ένας φυσικός ξεκινά να εργάζεται στη βάση της ελπίδας, είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Όσο κι αν φαίνεται πεζό, ο Nieto πιστεύει πως η εξήγηση της ανωμαλίας στους Pioneer θα βρεθεί τελικά σε κάποια κοσμική επίδραση, όπως κάποια απαρατήρητη πηγή θερμότητας επάνω στο σκάφος.









9. Σκοτεινή ενέργεια




Στις αρχές του 1990, ένα πράγμα ήταν σαφώς αδιαφιλονίκητο σχετικά με τη διαστολή του σύμπαντος. Είτε θα είχε αρκετή ενεργειακή πυκνότητα ώστε να σταματήσει να διαστέλλεται και να καταρρεύσει, είτε ότι είχε τόση λίγη ενεργειακή πυκνότητα που δε θα σταματούσε ποτέ να διαστέλλεται, αλλά η βαρύτητα ήταν σίγουρο πως θα σταματούσε τη διαστολή καθώς θα περνούσε ο καιρός. Όπως φάνηκε, η επιβράδυνση δεν παρατηρήθηκε, αλλά θεωρητικά το σύμπαν θα έπρεπε να επιβραδύνεται. Το σύμπαν είναι γεμάτο από ύλη και η ελκτική δύναμη της βαρύτητας την κάνει να τείνει να συγχωνευτεί. Αλλά οι παρατηρήσεις του τηλεσκοπίου Hubble το 1998 που αφορούσαν κάποιους απομακρυσμένους υπερκαινοφανείς αστέρες έδειξαν πως πριν από πάρα πολλά χρόνια το σύμπαν διαστελλόταν με μικρότερη ταχύτητα από αυτή που διαστέλλεται σήμερα. Έτσι, η ταχύτητα διαστολής δεν μειώθηκε λόγω της βαρύτητας, όπως καθένας πίστευε, αλλά αντίθετα η διαστολή επιταχύνεται. Κανένας δεν περίμενε κάτι τέτοιο, κανένας δεν ήξερε πώς να το εξηγήσει. Αλλά κάτι το προκαλούσε.




Στο τέλος οι θεωρητικοί κατέληξαν με πολλών ειδών εξηγήσεις. Ίσως ήταν αποτέλεσμα μιας προ πολλού απορριφθείσας εκδοχής της βαρυτικής θεωρίας του Αϊνστάιν, αυτής που περιλάμβανε την αποκαλούμενη 'κοσμολογική σταθερά'. Ίσως πάλι ήταν κάποιο παράξενο είδος ενεργειακού ρευστού που γέμιζε τον χώρο. Πιθανόν κάτι να είναι λάθος με τη βαρυτική θεωρία του Αϊνστάιν και μια νέα θεωρία να μπορούσε να συμπεριλάβει κάποιου είδους πεδίο που δημιουργεί την κοσμική επιτάχυνση. Οι θεωρητικοί ακόμα δε γνωρίζουν ποια είναι η σωστή εξήγηση, αλλά της έδωσαν ένα όνομα: την ονόμασαν σκοτεινή ενέργεια.




Από το 1998 που οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πως το σύμπαν διαστέλλεται σε ολοένα και πιο γρήγορες ταχύτητες αποτελεί ένα από τα διασημότερα, αλλά και τα πιο στενάχωρα προβλήματα στη φυσική. Είναι ένα φαινόμενο που ακόμα αναζητά την αιτία του, μέχρι τότε, καθένας πίστευε πως η διαστολή του σύμπαντος μειωνόταν συνέχεια μετά από τη μεγάλη έκρηξη. Οι θεωρητικοί ακόμα το ψάχνουν, αναζητώντας μια εξήγηση που να βγάζει νόημα, λέει η κοσμολόγος Katherine Freese του Πανεπιστημίου του Michigan, στο Ann Arbor. Ελπίζουμε όλοι πως επερχόμενες παρατηρήσεις σε υπερκαινοφανείς αστέρες ή σε γαλαξιακά συμπλέγματα μπορεί να μας δώσουν περισσότερα στοιχεία.




Είναι επίσης πιθανό πως η θεωρία του Αϊνστάιν για τη Γενική Σχετικότητα ίσως θα πρέπει να αλλάξει όταν εφαρμόζεται σε μεγάλες κλίμακες στο σύμπαν. Το πεδίο είναι ακόμα ανοιχτό, λέει η Freese.









10. Το χάσμα του Kuiper




Εάν ταξιδέψετε στα απώτατα άκρα του ηλιακού συστήματος, στα παγωμένα πέρατα μετά από τον Πλούτωνα, θα δείτε κάτι παράξενο. Ξαφνικά, αφού θα περάσετε τη ζώνη του Kuiper, μια περιοχή του διαστήματος γεμάτη με παγωμένους βράχους, θα βρεθείτε σε μια περιοχή που δεν υπάρχει απολύτως τίποτε.




Οι αστρονόμοι καλούν αυτό το όριο 'χάσμα του Kuiper' λόγω του ότι η πυκνότητα των διαστημικών βράχων μειώνεται εντελώς απότομα. Τι προκάλεσε κάτι τέτοιο; Η μόνη απάντηση φαίνεται να είναι η υπόθεση ενός δέκατου πλανήτη. Δεν αναφερόμαστε στον Quaoar ή στη Sedna: πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο αντικείμενο, τόσο μεγάλο όσο η Γη ή ο Άρης και αυτό φαίνεται να καθάρισε την περιοχή από τα διαστημικά συντρίμμια. (Η Sedna και ο Quaoar είναι δύο πλανητοειδή που ανακαλύφθηκαν μέσα στην τελευταία δεκαετία, βρίσκονται πολύ μακρύτερα από τον Ποσειδώνα και οι τροχιές τους φτάνουν στα πιο απόμακρα σημεία του ηλιακού συστήματος κοντά στη ζώνη του Kuiper).




Τα στοιχεία για την ύπαρξη του 'Πλανήτη Χ' είναι αρκετά σημαντικά, λέει ο Alan Stern, αστρονόμος στο νοτιοδυτικό ερευνητικό Ινστιτούτο στο Boulder του Colorado. Αλλά αν και οι υπολογισμοί δείχνουν πως ένα τέτοιο σώμα θα μπορούσε να ευθύνεται για το χάσμα του Kuiper, κανείς δεν έχει μέχρι στιγμής δει αυτόν τον υποτιθέμενο δέκατο πλανήτη.




Υπάρχει ένας καλός λόγος γι' αυτό. Η ζώνη του Kuiper βρίσκεται απλά πολύ μακριά από μας για να έχουμε μια καλή θέα της περιοχής. Θα πρέπει να φτάσουμε εκεί έξω και να ρίξουμε μια ματιά πριν μπορέσουμε να αποφανθούμε κάτι για το τι ακριβώς υπάρχει εκεί. Και αυτό δε θα είναι δυνατό για μια δεκαετία ακόμα, περίπου. Το πρόγραμμα της NASA 'New Horizons' που θα κατευθυνθεί στον Πλούτωνα και στη ζώνη του Kuiper, είχε προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Ιανουάριο του 2006. Δε θα έχει φτάσει στον Πλούτωνα μέχρι το 2015, έτσι λοιπόν εάν γυρεύετε μια εξήγηση για το κενό, άδειο χάσμα του Kuiper, θα πρέπει να περιμένετε μερικά χρόνια ακόμα.




http://katidiaforetiko.blogspot.com


http://kostasedessa.blogspot.gr/2012/04/10_5536.html#more

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΙΑΚΧΟΣ




Στα βιβλία του Ηροδότου και του Πλουτάρχου γίνεται περιγραφή περίεργων φαινομένων που συνέβησαν στην ναυμαχία της Σαλαμίνος στην οποία συγκρούσθηκαν ο Αθηναϊκός και ο Περσικός στόλος.
Η ναυμαχία θα ελάμβανε τελικά χώρα μετά την επιμονή του Θεμιστοκλέους στο Στενό μεταξύ της Σαλαμίνος και Αττικής, αντίκρυ της Ελευσίνος, όπου ήτο και το περίφημο Ιερό της πανάρχαιας Θεάς Δήμητρος. Αλλοι στρατηγοί προτιμούσαν να διεξαχθεί η ναυμαχία παρά τον πορθμό της Κορίνθου, αντίκρυ στο Ηραίον.
Να πρυτάνευσαν μόνον στρατηγικοί οι λόγοι για την επιλογή του Στενού της Σαλαμίνος ή και έτεροι λόγοι που τους αγνοούμε; Παρότι μας τους αποκαλύπτει εναργέστατα ο Ηρόδοτος;
Μήπως υπελόγιζε ο Θεμιστοκλής στην βοήθεια των μυστικών όπλων της Δήμητρος, αυτών που κρύβονταν με αυστηρότητα και επί ποινή θανάτου από την δημοσιότητα, στα Ελευσίνια Μυστήρια;
Ιδού πως περιγράφει ο Ηρόδοτος [Ηρόδ. 65] τα γεγονότα που διεδραματίσθησαν προ της ναυμαχίας. Ο Ξέρξης με τους επιτελείς του είναι ανεβασμένος στο παρατηρητήριο, στο όρος Αιγάλεω για να παρακολουθήσει την ναυμαχία:
«Στο Θριάσιο Πεδίο είδαν κονιορτό που ερχόταν από την Ελευσίνα, σαν να βάδιζαν 30.000 άνθρωποι. Ενώ αυτοί εθαύμαζαν για τον κονιορτό, άκουσαν μια φωνή, που έμοιαζε με εκείνη του μυστικού Ιάκχου. Ο Δημάρατος, ανίδεος των Ελευσινίων Μυστηρίων, ρώτησε τον Δικαίο (μύστη των Ελευσινίων) τι να είναι αυτό που φωνάζει κι εκείνος του είπε: Δημάρατε είναι αδύνατον να μην ακολουθήσει κάποια μεγάλη βλάβη στο στράτευμα του Ξέρξη, διότι, αφού η Αττική είναι έρημη, δεν μένει αμφιβολία, ότι αυτό που φωνάζει είναι κάτι θείο. Και αν ο κονιορτός πέσει στη Σαλαμίνα, τότε θα κινδυνεύσει ο στόλος του βασιλέως».
Την ίδια πληροφορία όμως δίδει και ο Πλούταρχος, [Πλούταρχ. Παράλλ. Βίοι, Θεμιστοκλής 15] του οποίου η μαρτυρία περί του Ιερού των Δελφών είναι αξιόπιστος. http://ellinon-pnevma.blogspot.com/
«Καθ΄ον δε χρόνον ο αγών ευρίσκετο εις ταύτην την (κρίσιμον) φάσιν, λέγουν ότι ανεπήδησεν από την Ελευσίνα μέγα λαμπρόν φως, εις το Θριάσιον δε πεδίον εξηπλώθη κάποιος ισχυρός ήχος και μία δυνατή φωνή, ακουόμενα μέχρι της θαλάσσης, ωσάν να προήρχετο από πολλούς μαζί ανθρώπους, οι οποίοι ελάμβανον μέρος εις την πομπήν του μυστικού Ιάκχου. Και εφάνη ότι από το πλήθος των ανθρώπων, οι οποίοι εκραύγαζον, ανέβαινε σιγά- σιγά από την γην ένα σύννεφον, το οποίον πάλι υπεχώρει και επέπιπτεν πάνω εις τα πλοία. Άλλοι δε ενόμισαν, ότι έβλεπον καθαρά φαντάσματα και είδωλα (ομοιώματα) ωπλισμένων ανδρών, οι οποίοι ύψωνον από την Αίγιναν τα χέρια των προς τα Ελληνικά πλοία (εις προστασία αυτών). Αυτούς υπέθετον, ότι είναι οι Αιακίδαι, τους οποίους είχον επικαλεσθή με ευχάς προ της μάχης, δια να προσέλθουν εις βοήθειάν των».
ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΜΙΛΛΟΣ (15)
http://enneaetifotos.blogspot.com/
http://kostasedessa.blogspot.gr/2012/02/blog-post_7129.html#more

Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2012

Ήταν οι πυραμίδες της Γκίζας στην πραγματικότητα αρχαίοι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας; (Video)



Είναι δυνατό οι αρχαίοι πολιτισμοί να είχαν πρόσβαση σε τεχνολογίες πολύ πιο προηγμένες από αυτές που χρησιμοποιούμε σήμερα;
Η ομάδα θα "ξεκινήσει μια απίστευτη περιπέτεια σε όλο τον κόσμο« να διερευνήσει αυτές τις εκπληκτικές δυνατότητες.
Τον Μάιο, θα κατευθυνθεί προς τη Νότια Αμερική, ξεκινώντας ένα ταξίδι που θα τους μεταφέρει στην οροσειρά των Άνδεων.
Θα διασχίσουν τα υποβρύχια ερείπια της λίμνης Τιτικάκα,θα κάνουν ακόμη και επιχειρήσεις σε μερικές από τις μυστηριωδώς με σκοτεινό χρωμα τοποθεσίες στο Google Earth.
Τι θα βρουν;
Ποια αρχαία μυστήρια θα αποκαλύψουν;

Αυτές είναι μερικές απο τις ερωτήσεις που η ομάδα "renegade investigators" ελπίζει να απαντήσει με ένα νέο 2 ωρών ντοκιμαντέρ, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος του έτους.



5 ανατριχιαστικά μυστήρια που δεν έχετε ξανακούσει






Οι αστικοί μύθοι και οι τρομακτικές ιστορίες πάντα μας γοητεύουν, είτε επειδή ταράζουν τα νερά μιας βαρετής βραδιάς με την παρέα είτε απλώς επειδή, όσο κι αν είμαστε δύσπιστοι με τις υποτιθέμενες έγκυρες πηγές τους, μπλέκουν εύστοχα την πραγματικότητα με το άγνωστο και μας κάνουν να ανατριχιάσουμε.



Πρόσφατα λοιπόν ανακαλύψαμε ότι εκτός από τους δικούς μας, ελληνικότατους αστικούς μύθους υπάρχουν και άκρως μυστηριώδεις…
υπεραστικοί μύθοι, ιστορίες από μακρινές χώρες και προφορικές αφηγήσεις πραγματικών(;) γεγονότων που έχουν εξίσου δυνατές επιπτώσεις στα νεύρα των πιο ευαίσθητων. Διαβάστε παρακάτω πέντε ιστορίες που δεν είναι ευρέως γνωστές, είναι όμως άκρως ενδιαφέρουσες.

*Το ολλανδικό πλοίο-φάντασμα Είναι Φεβρουάριος του 1948 και πολλά καράβια που πλέουν στα ανοιχτά της Ινδονησίας λαμβάνουν επείγοντα σήματα κινδύνου από την ολλανδική φρεγάτα SS Ourang Medan. Το ανατριχιαστικό μήνυμα αναφέρει: «Όλοι οι αξιωματικοί και ο καπετάνιος είναι νεκροί πάνω στο κατάστρωμα και την γέφυρα. Πιθανότατα όλο το πλήρωμα είναι νεκρό». Στην συνέχεια, λαμβάνονται ακατάληπτα σήματα μορς και τελικά μία λέξη: «Πεθαίνω».
Όταν η ομάδα διάσωσης πλησιάζει το πλοίο λίγες ώρες αργότερα, το σκηνικό που αντικρίζει είναι το εξής: Όλο το πλήρωμα κείτεται νεκρό, με τα μάτια ανοιχτά και τα πρόσωπα στραμμένα προς τον ήλιο, ενώ τα χέρια τους ήταν παρατεταμένα και τα πρόσωπά τους ανέδιδαν τρόμο. Ακόμη και ο σκύλος του πλοίου βρίσκεται νεκρός, ενώ καθώς η ομάδα διάσωσης πλησιάζει στον υπερθερμασμένο καυστήρα, νιώθει ένα ρίγος. Ξαφνικά, εμφανίζεται καπνός, και η ομάδα μόλις που προλαβαίνει να αποβιβαστεί πριν το Ourang Medan εκραγεί και βυθιστεί. Εξήντα τρία χρόνια μετά, το μυστήριο της φρίκης στην φρεγάτα παραμένει άλυτο.

*Η γυναίκα-ζόμπι της ΑϊτήςΗ Felicia Felix-Mentor πέθανε το 1907, μετά από το χτύπημα μιας ξαφνικής αρρώστιας, τα χαρακτηριστικά της οποίας συμπίπτουν με τις ενδείξεις των παραδόσεων της Αϊτής που σχετίζονται με την μετατροπή σε… ζόμπι. Περίπου 30 χρόνια μετά, μία γυναίκα εμφανίστηκε να περιφέρεται στους δρόμους της περιοχής –κάποιοι ανέφεραν πως ήταν γυμνή, ενώ άλλες πηγές υποστήριξαν πως την είδαν με κουρελιασμένα ρούχα- και κατευθύνθηκε προς ένα αγρόκτημα, το οποίο σύμφωνα με τα λεγόμενά της ανήκε στον πατέρα της.

Οι ιδιοκτήτες της φάρμας αναγνώρισαν στο πρόσωπό της την μακαρίτισσα Felicia Felix, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο σύζυγος της «εκλιπούσης». Λόγω της ασθενικής όψης της, μεταφέρθηκε στο κυβερνητικό νοσοκομείο. Ο γιατρός που την εξέτασε φέρεται να είπε γι’ αυτήν: «Τα περιστασιακά ξεσπάσματα γέλιου της στερούνταν νοήματος, ενώ πολύ συχνά μιλούσε για τον εαυτό της είτε στο πρώτο είτε στο τρίτο πρόσωπο, χωρίς να συνειδητοποιεί την διαφορά. Δεν είχε αίσθηση του χρόνου και ήταν μάλλον αδιάφορη για τους γύρω της».
*Τα ίχνη του διαβόλου Στην επαρχιακή πόλη Devon της νοτιοανατολικής Αγγλίας, ο χειμώνας του 1855 ήταν αρκετά βαρύς και το χιόνι είχε καλύψει όλη την εξοχή αλλά και τα σπίτια. Την νύχτα της 8ης Φεβρουαρίου, μετά από ακόμη μία μίνι χιονόπτωση, εμφανίστηκαν στην άσπρη επιφάνεια ίχνη που έμοιαζαν με ζώου. Τα χνάρια, που είχαν βάθος περίπου 6 εκατοστά και απείχαν το ένα από το άλλο 20 εκατοστά, συνέχιζαν την απολύτως ευθεία πορεία τους επί 160 χιλιόμετρα(!) και περνούσαν πάνω από όποιο εμπόδιο συναντούσαν στον διάβα τους, αφήνοντας ίχνη και εκεί. Χνάρια βρέθηκαν πάνω σε στέγες σπιτιών, πάνω σε παγωμένα ποτάμια, σε στοίβες από άχυρα, ακόμη και σε πολύ λεπτούς αγωγούς. Μάλιστα, υπήρξαν πολλές μαρτυρίες ότι μία «διαβολική φιγούρα» έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή του Devon εκείνες τις ημέρες. Πρόσφατα, τον Μάρτιο του 2009, ανάλογα ίχνη επανεμφανίστηκαν στην ίδια περιοχή, τα οποία μπορείτε να δείτε στην πιο πάνω φωτογραφία.

*Η εξαφάνιση του δρομέα O James Worson, κάτοικος της αγγλικής πόλης Leamington, περηφανευόταν πολύ για την ταχύτητα με την οποία μπορούσε να τρέξει. Οι φίλοι του λοιπόν τον προκάλεσαν να τρέξει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ του Leamington και του Coventry που περνούσε μέσα από ένα δάσος. Ο Worson δέχτηκε και ξεκίνησε για να διανύσει αυτή την διαδρομή σε χρόνο ρεκόρ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1873. Πίσω του, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν δύο φίλοι του, ο Hammerson Burns και ο Barham Wise με μια άμαξα και μια φωτογραφική μηχανή ανά χείρας.

Και ενώ τα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής κυλούσαν κανονικά, σύμφωνα με τους δύο παρατηρητές και ο Worson δεν έφυγε ποτέ από τα μάτια τους, ξαφνικά είδαν τον φίλο τους να σκοντάφτει και το σώμα του να παίρνει κλίση προς τα μπροστά, έτοιμο να πέσει. Αντί να ακολουθήσει όμως η πτώση του στο έδαφος, το μόνο που ακούστηκε ήταν κατά τα λεγόμενα των δύο φίλων η πιο ανατριχιαστική κραυγή που έχουν ακούσει ποτέ, η οποία μάλιστα διήρκεσε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου. Και πριν ο Worson πέσει στο έδαφος… εξαφανίστηκε. Κανείς ποτέ δεν έμαθε τι απέγινε ο δρομέας, ενώ η φωτογραφική μηχανή των «ακολούθων» του αποτύπωσε τα ίχνη των ποδιών του, που ξαφνικά σταμάτησαν στο σημείο της εξαφάνισης. Τα λαγωνικά της βρετανικής αστυνομίας, για κάποιο λόγο, δεν πλησίασαν καν το σημείο της (σχεδόν) πτώσης του.

*Το φάντασμα της φωτογραφίας Η ανατριχιαστική φωτογραφία που βλέπετε δίπλα τραβήχτηκε το 1919 και ήρθε στο φως της δημοσιότητας μόλις το 1975 από έναν εκ των εικονιζόμενων. Η φωτογραφία απεικονίζει μία ομάδα της RAF που υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και αν αναρωτιέστε πού βρίσκεται το ανατριχιαστικό,παρατηρήστε την φιγούρα που αχνοφαίνεται πίσω από το πρόσωπο στον κύκλο. Πρόκειται για τον Freddy Jackson, μηχανικό της βρετανικής αεροπορίας, ο οποίος σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες είχε βρει τον θάνατο λόγω ατυχήματος στις προπέλες ενός αεροσκάφους δύο μέρες πριν τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία. Μάλιστα, η κηδεία του είχε τελεστεί την ημέρα της λήψης. Ακόμη κι αν είμαστε πολύ δύσπιστοι, η «αχνή» φιγούρα του, μισοκρυμμένη πίσω από τον αξιωματικό αρκεί για να μας… σηκωθεί η τρίχα.

http://www.in2life.gr
http://okloios.blogspot.com/2012/01/5.html

Ο Δίσκος της Φαιστού

Στις 3 Ιουλίου του 1908, ο Ιταλός αρχαιολόγος Λουΐντζι Περνιέ (Luigi Pernier), έκανε μία από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις σχετικά με τα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας. Η ανακάλυψη έγινε στην Μινωική πόλη της Φαιστού (νότια Κρήτη), και το εύρημα είναι ο περιβόητος δίσκος της Φαιστού.



Ο δίσκος της Φαιστού (1η πλευρά). Αποτυπώνονται 122 σύμβολα.





Ο δίσκος της Φαιστού (2η πλευρά). Αποτυπώνονται 119 σύμβολα.










Χρονολογείται στον 17ο αιώνα π.Χ. και είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας, καθώς ο σκοπός και τα αναγραφόμενα σύμβολα σε αυτόν, παραμένουν έως σήμερα άγνωστα.

Ο δίσκος έχει μέση διάμετρο περίπου 15 εκατοστά, ενώ το πάχος του είναι 2 περίπου εκατοστά και είναι φτιαγμένος από πηλό.

Υπάρχουν πάνω του χαραγμένα, 45 διαφορετικά σύμβολα. Στην μία πλευρά υπάρχει σειρά από 122 σύμβολα ενώ στην δεύτερη πλευρά είναι χαραγμένα 119 σύμβολα. Τα σύμβολα, με την χρήση κάθετων γραμμών, είναι χωρισμένα σε ομάδες (λέξεις).






Ο δίσκος της Φαιστού ανακαλύφθηκε στην Αγία Τριάδα της νότιας Κρήτης, 3 χλμ. δυτικά από τα ανάκτορα της Φαιστού. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, στην Αγία Τριάδα βρισκότανε το "θερινό ανάκτορο" των βασιλέων της Φαιστού.










Πάρα πολύ αρχαιολόγοι και ερευνητές, έχουν προσπαθήσει να αποκρυπτογραφήσουν τον δίσκο της Φαιστού. Έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες, όπως για παράδειγμα ότι πρόκειται για προσευχή, για ένα γεωμετρικό θεώρημα, για διήγηση μιας ιστορίας, για ημερολόγιο και άλλα πολλά. Μερικοί πιστεύουν ότι περιγράφει τους άθλους του Ηρακλή, αλλά και ότι συμβολίζει την εξέλιξη της ανθρώπινης φύσης. Άλλοι μελετητές πιστεύουν ότι μερικά σύμβολα δηλώνουν σχέσεις με το αστέρι Σείριο.









Απεικόνιση των συμβόλων της πρώτης πλευράς του δίσκου της Φαιστού, ομαδοποιημένα σχηματίζοντας λέξεις έτσι ακριβώς όπως είναι στο εύρημα.












Απεικόνιση των συμβόλων της δεύτερης πλευράς του δίσκου της Φαιστού, ομαδοποιημένα σχηματίζοντας λέξεις έτσι ακριβώς όπως είναι στο εύρημα.










Επίσημα, από την επιστημονική κοινότητα, δεν έχει γίνει αποδεκτή καμία ερμηνεία. Έτσι ο δίσκος παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα μυστήρια.

















Στην πρώτη πλευρά του δίσκου της Φαιστού, υπάρχει ένα σύμβολο που μοιάζει με ένα Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενο Αντικείμενο (Α.Τ.Ι.Α. ή UFO). Η επίσημη άποψη της επιστημονικής κοινότητας, είναι ότι πρόκειται για ένα καπάκι, ή για ένα εργαλείο για την κοπή του δέρματος. Το γεγονός όμως ότι ο μυκηναϊκός πολιτισμός εξαφανίστηκε έτσι ξαφνικά, βάζει πολύ κόσμο σε σκέψεις.




Μερικές από τις ερμηνείες που έχουν δοθεί για το κείμενο στο δίσκο της Φαιστού, είναι οι παρακάτω:

Θρησκευτικός ύμνος

Λίστα με ονόματα στρατιωτών

Έγγραφο στη Χιττιτική γλώσσα (γλώσσα των Χετταίων) στην οποία ένας βασιλιάς συζητά την ανέγερση του ανακτόρου της Φαιστού

Προσευχή

Γεωμετρικό θεώρημα

Διήγηση μιας ιστορίας

Ημερολόγιο

Περιγράφει τους άθλους του Ηρακλή

Εξιστορεί την εξέλιξη της ανθρώπινης φύσης

Αναφορά στο αστέρι Σείριο

Η ιστορία της "Γέννεσης"

Αναφορά στον Δαίδαλο και στον λαβύρινθο του Μινώταυρου τον οποίο και κατασκεύασε

Εξιστόρηση του Μεγάλου Κατακλυσμού

Διπλής όψεως σφραγίδα, που με την αποτύπωσή της πάνω στην άμμο, χρησιμοποιούταν σαν εργαλείο εκμάθησης για τους αστρονόμους της εποχής.







Μπορούμε να πούμε ότι ο δίσκος της Φαιστού, πέρα από τα μυστήρια που τον περιλαμβάνουν είναι αναμφισβήτητα ο πρώτος «σκληρός δίσκος» υπολογιστών. Ότι και να γράφει πάντως, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε «σκληρό δίσκο» υπολογιστών “Double sided”, “Low density” και “Read only”, ο οποίος δουλεύει μέχρι σήμερα.http://www.mistiria.com/

http://anoixti-matia.blogspot.gr/2011/03/blog-post_8871.html

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2012

Εγκοίμηση, Placebo και Μυστήρια στην Αρχαία Ελλάδα.




Εγκοίμηση ήταν όλη η διαδικασία του να κοιμηθεί κανείς σ' έναν ιερό χώρο, ώστε να δεχτεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο είτε για θεραπευτικούς σκοπούς, είτε για να μάθει για το μέλλον του.



Εγκοιμητικά μαντεία υπήρξαν σε όλα τα μέρη του αρχαίου κόσμου. Το ίδιο αρκετά υπήρξαν τα ιερά όπου ο θεραπευτικός χαρακτήρας προεξείχε. Οπωσδήποτε τέτοιο ρόλο έπαιξαν όλα τα Ασκληπιεία αλλά και άλλα ιερά. Η Εγκοίμηση ή Εγκοιμητήριο ήταν ο χώρος όπου ο πιστός ή οι πιστοί έπρεπε να πάνε να κοιμηθούν. Η πίστη οπωσδήποτε έπαιζε σημαντικό ρόλο. Εδώ ας θυμηθούμε και τα λόγια του ίδιου του Χριστού σε ασθενή που θεράπευσε: «Πήγαινε, η πίστη σου σ' έσωσε» (κατά Λουκάν 17,19). Η σύγχρονη ιατρική επιστήμη έχει εντάξει αυτό το μυστήριο κάτω από τον όρο Placebo, αλλά αδυνατεί να εξηγήσει ακριβώς με ποιο τρόπο ο εγκέφαλος επιβάλλεται στο σώμα...







Στην Ελλάδα οι πιο διάσημοι ιεροί χώροι όπου λειτούργησαν εγκοιμητήρια για θεραπευτικούς σκοπούς ήταν το Ασκληπιείο της Επιδαύρου, το Αμφιαράειο του Ωρωπού και το Τροφώνιο Άντρο στη Λιβαδειά. Από όλα τα μέρη της Ελλάδας ασθενείς συνέρεαν στα ιερά αυτά να θεραπευτούν με τη συνδρομή της θεότητας. Έτσι βλέπουμε να υπάρχουν εκεί ερείπια, κυρίως στην Επίδαυρο και στο Αμφιαράειο, τα οποία μαρτυρούν το μεγαλείο που είχαν στην ακμή τους που διάρκεσε αιώνες. Και σήμερα άλλωστε υπάρχουν ναοί όπου κατ' εξοχήν ο κόσμος πηγαίνει για θεραπεία, όπως η Παναγία της Τήνου και η Παναγία της Λούρδης στη Γαλλία.




Αφού έφτανε ο ενδιαφερόμενος στον ιερό χώρο, γινόταν δεκτός από τους ανθρώπους και τους ιερείς του θεραπευτηρίου, στους οποίους ήταν μοιρασμένοι οι ρόλοι των διαφόρων λειτουργημάτων του ιερού. Φαίνεται ότι οι ιερείς ήταν γνώστες των διαφόρων περιπτώσεων ασθενειών, αλλά γενικά, αφού γινόταν μια πρώτη εξέταση του πάσχοντα, οι γενικές κατευθύνσεις ήταν παρόμοιες: Αρχικά μια σωστή δίαιτα ή και νηστείες, παραμονή και περίπατοι μέσα στους ιερούς χώρους, οι οποίοι ήταν διαμορφωμένοι κατάλληλα ώστε να ξεκουράζουν το πνεύμα των ασθενών. Επαφή με τους λειτουργούς του ναού θεραπευτηρίου οι οποίοι οδηγούσαν την ψυχή και το νου σε μια ανάταση και ψυχική θεώρηση των πραγμάτων. Γίνονταν εξαγνιστικά λουτρά με κρύο και θερμό νερό.




Η χρήση του νερού και μάλιστα τρεχούμενου ήταν πολύ βασική. Έτσι βλέπουμε να υπάρχουν σε όλα τα ιερά πηγές, ειδικές εγκαταστάσεις, και ό,τι άλλο ήταν απαραίτητο για τη χρήση του νερού. Ακόμη φαίνεται ότι υπήρχε πρόγραμμα με ασκήσεις γυμναστικής και γίνονταν μαλάξεις και επαλείψεις με λάδι του σώματος των ασθενών. Επίσης έπιναν τσάι από διάφορα βότανα αλλά και διάφορα θεραπευτικά μείγματα, τα οποία οπωσδήποτε είχαν θεραπευτική και κυρίως κατευναστική δραστηριότητα, γιατί όλα αυτά προηγούνταν της εγκοίμησης. Μάλιστα μερικές φορές ο άρρωστος γινόταν καλά πριν χρειαστεί να ακολουθήσει η υπόλοιπη διαδικασία.




Αυτές οι ουσίες πού έπιναν, δεν ήταν γνωστές παρά μόνο στους μυημένους ιερείς. Ωστόσο μπορούμε να υποθέσουμε ότι κάποιες ήταν δραστικές ψυχότροπες ουσίες. Για τα Ελευσίνια Μυστήρια πιθανολογούμε ότι έπιναν τον κυκεώνα, που είχε και βρασμένο σταρόζουμο από τα στάχια του Θριάσιου Πεδίου. Αλλά από αναλύσεις πού έχουν γίνει, γνωρίζουμε (1978, The Road to Eleusis, Unveiling the Secret of the Mysteries, R. Gordon Wasson, Albert Hofmann που ανακάλυψε το LSD), Carl A. P. Ruck) ότι στα στάχυα παρασιτούσε ένας κοινός μύκητας, η Ερυσιβώδης Ολύρα (Claviceps purpurea). Ο βρασμός αυτού του μύκητα εμφανίζει ένα παράγωγο του λυσεργικού οξέως συγγενές με το γνωστό παραισθησιογόνο LSD. Όποιος έπινε λοιπόν τέτοιο χυμό, θα έβλεπε και θα άκουγε σίγουρα « μεταφυσικές εμπειρίες ». Ο Robert Graves πρότεινε για κύριο στοιχείο του κυκεώνα ένα μύκητα της οικογένειας Panaeolus ο οποίος περιέχει ψιλοκυβίνη και άλλα παρόμοια στοιχεία.Σε αυτό συμφωνούν και άλλοι νεώτεροι ερευνητές, όπως ο T. McKenna. Η χρήση παραισθησιογόνων σε θρησκευτικές τελετές είναι επίσης γνωστή και σε άλλους πολιτισμούς (Το περίφημο psilocybe Mexicana που βρίσκεται στο Μεξικό και περιέχει ψιλοκυβίνη, ο κάκτος πεγιότε που φυτρώνει στις ερήμους της κεντρικής, κυρίως, Αμερικής και περιέχει μεσκαλίνη, Amanita muscaria, στο Βεδικό (Vedic) Soma κλπ).




Όπως και να έχει η αλήθεια, η θεραπεία με τη μέθοδο placebo απαιτεί καλό σκηνοθέτη και έντονο σενάριο! Έτσι λοιπόν, το τελετουργικό στην Αρχαία Ελλάδα ήταν καλά σχεδιασμένο.




Αφού λοιπόν είχε προετοιμαστεί κατάλληλα ο άρρωστος και οι ιερείς, εξετάζοντας τα σπλάχνα των ζώων από ορισμένες θυσίες, αποφαίνονταν ότι ο θεός ενέκρινε τη συνέχιση της διαδικασίας, τότε προχωρούσαν παρακάτω. Ο ασθενής έπρεπε να θυσιάσει ένα ζώο και να κοιμηθεί το βράδυ πάνω στο δέρμα του. Η όλη διαδικασία με νηστείες, διαλογισμούς, καθάρσεις, σωστό προσανατολισμό και ψυχής και πνεύματος και ακόμη με συνοδό την πίστη του ασθενή και τις οδηγίες των ιερέων, οδηγούσε τη νύχτα σε ένα αποκαλυπτικό όνειρο. Με διάφορους τρόπους ο θεός, ο οποίος μπορεί και να εμφανιζόταν στο όνειρο του ασθενή, έδειχνε στον ασθενή τον τρόπο και το είδος θεραπείας που έπρεπε να ακολουθήσει. Το πρωί ο άρρωστος έλεγε το όνειρο στους ιερείς και αυτοί το αποκρυπτογραφούσαν. Κατόπιν έφευγε, αφού έκανε μια ευχαριστήρια προσφορά στο θεό. Η θεραπεία γινόταν δωρεάν όμως οι ασθενείς συνήθιζαν να προσφέρουν αφιερώματα ή αναθήματα από χρυσό ή ασήμι που αναπαριστούσαν το θεραπευμένο μέλος τους. Αυτή η συνήθεια συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τα λεγόμενα "τάματα" που αφήνουν οι πιστοί σε "θαυματουργές εικόνες".




Οι περιπτώσεις θεραπείας φαίνεται ήταν πάμπολλες και γι' αυτό επί αιώνες τα ιερά άκμαζαν και χιλιάδες αφιερώματα πιστών υπήρχαν σ' αυτά. Συνήθως ήταν ομοιώματα των μελών του σώματος που θεραπεύτηκαν, κάτι που γίνεται και σήμερα στις εκκλησίες μπροστά στις θαυματουργές εικόνες. Στα ιερά αυτά θεραπευτήρια υπήρχαν ναοί του Ασκληπιού ή όποιας άλλης θεότητας ή ήρωα θεραπευτή ήταν αφιερωμένοι - διάφορα κτίσματα με μορφή ξενώνων, κρήνες, άλση, θέατρα, λουτρά και άλλα. Το εγκοιμητήριο ήταν ένα συγκεκριμένο κτίσμα μέσα στο οποίο γίνονταν οι εγκοιμήσεις των ασθενών. Σε κάθε ιερό βέβαια υπήρχαν κάποιες ιδιαιτερότητες. Έτσι στην Επίδαυρο, σύμφωνα με μία εκδοχή, ο άρρωστος περνούσε μέσα σε ένα σπειροειδή, υπόγειο διάδρομο κάτω από τον περίφημο θόλο. Δεν είναι γνωστά αυτά τα οποία διαδραματίζονταν εκεί. Στο Τροφώνιο Άντρο ο ασθενής έπρεπε να περάσει μέσα από μία μικρή οπή στο βάθος του άντρου, κρατώντας προσφορές στα χέρια του. Λέγεται ότι μετά του ήταν πολύ δύσκολο να διηγηθεί την εμπειρία του.




Όμως παρά τις ιδιαιτερότητες, όπου υπήρχαν ιερά θεραπείας με εγκοίμηση, ο άξονας ήταν ο ίδιος: ύπνος με στόχο ένα αποκαλυπτικό όνειρο. Ο ύπνος λοιπόν και το όνειρο ήταν το μέσον για τη θεραπεία. Πολλές φορές στα αρχαία μυστήρια ο ύπνος ήταν μέσα στο τυπικό και αποτελούσε ένα είδος συμβολικού προσωρινού θανάτου, κατά τη διάρκεια του οποίου ο μυούμενος περνούσε σημαντικές εμπειρίες και μετά επέστρεφε ανανεωμένος, ξαναγεννημένος. Μάλιστα ο μυητικός ύπνος λάβαινε χώρα δίπλα σε πηγές, ποτάμια και γενικά τρεχούμενα νερά, κάτι που το συναντούμε και στα εγκοιμητήρια. Οι εγκοιμήσεις λοιπόν δεν ήταν κάτι τυχαίο, αλλά ένα τμήμα της μυστηριακής γνώσης που χρησιμοποιούνταν προς όφελος του λαού, ο οποίος ενδιαφερόταν να γίνει καλά από τις αρρώστιες.




Έτσι καταλαβαίνουμε ότι οι μυστηριακές γνώσεις - και εδώ συγκεκριμένα όσες είχαν σχέση με την απόκρυφη τότε επιστήμη της Θεραπευτικής- δεν ήταν τόσο αποκομμένες από τον απλό κόσμο, αλλά ήταν στη διάθεση όσων ζητούσαν θεραπεία. Για όσους ήθελαν να προχωρήσουν πιο πέρα, πίσω από τα κατά τόπους ιερά υπήρχαν τα Μυστήρια, τα οποία πρόσφεραν σ' έναν πυρήνα ανθρώπων τη δυνατότητα της Μύησης, δηλαδή του περάσματος σ' ένα ανώτερο επίπεδο συνείδησης, όπως αυτό στο οποίο είχαν φτάσει οι μεγάλοι φιλόσοφοι, τραγικοί ποιητές, πολιτικοί και άλλοι σημαντικοί άνθρωποι της προ-κλασσικής και κλασσικής αρχαιότητας. Η εγκοίμηση λοιπόν ήταν ένας μυητικός τρόπος θεραπείας που εφαρμοζόταν με αρκετή επιτυχία στα αρχαία θεραπευτήρια.




Η σύγχρονη ψυχοθεραπεία βέβαια, μπορεί να αξιολογεί το ονειρικό υλικό σε τελείως διαφορετικά πλαίσια (πχ. ασυνείδητες – υποσυνείδητες ενδοψυχικές συγκρούσεις εγώ – υπερεγώ), δεν παύει ωστόσο να προεκτείνει τους ορίζοντες που άνοιξαν οι Αρχαίοι μας πρόγονοι. Τα όνειρα όμως παραμένουν τα ίδια, κυριαρχώντας στη ζωή μας όπως πάντοτε.

http://logioshermes.blogspot.com/

Τα Κορυβαντικά και Λαβυρινθικά μυστήρια της αρχαίας Κρήτης




ΤΑ ΚΟΡΥΒΑΝΤΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

Στα Κορυβαντικά Μυστήρια λειτουργούσαν καθώς συμπεραίνουν οι ερευνητές, βαθμοί μυήσεων προπαρασκευαστικοί για τις ανώτερες μυήσεις, που γίνονταν όταν ο μειούμενος ύστερα από τις τελετουργικές δοκιμασίες κρινόταν άξιος. Η προπαρασκευή άρχιζε με μια τελετή όμοια με υιοθεσία, συμβολικό καθαρμό με νερό και προκαταρτική διδασκαλία των νεοφώτιστων.






Ακολουθούσαν τα αγωνίσματα δοκιμασίες της αξιότητάς του, όπως ήταν τα Ταυροκαθάψια και η μύηση σε κάποιο βαθμό με το λεγόμενο «Κορυβαντισμό», κάθαρση δηλαδή και αγιασμό με κορυβαντικές ιερουργίες και τελετές που κατά κάποιον τρόπο γιάτρευαν τους μειούμενους από του παλιού εαυτού τους τα πάθη.




Οι νικητές στα Ταυροκαθάψια, σχημάτιζαν τον λεγόμενο «Ταυρελάτη χορό ανδρών» και έψελναν τον νικητή παιάνα στον Κρητικό Απόλλωνα, τον προστάτη και αρχηγό τους, γιατί κατά τον μύθο, όσοι λάβαιναν μέρος ήταν παιδιά του.




Στους νικητές των Ταυροπαιδιών νέους και νέες, γινόταν έπειτα η ανάλογη διδασκαλία για την κατανόηση της μεγάλης σημασίας που είχε η σωστή ερμηνεία των συμβόλων και της ψυχοπνευματικής βοήθειας που μελλοντικά θα προσφερόταν σ’ αυτούς τους μεμυημένους στους πρώτους βαθμούς. Άλλωστε αυτό ήταν και το κυριότερο στάδιο της προπαρασκευής, το οποίο αναλάβαιναν οι ιερείς του Διός Κορύβαντες και οι Κορυβαντίδες ιέρειες της Ρέας και που την τελούσαν μέσα στο ναό ή το Τέμενός τους, στο Κορυβάντιο.




Τελικά, μέρος της μυητικής τελετής μετά τις Ταυροπαιδίες, ήταν και η πυρρίχη, ο ένοπλος ενθουσιαστικός χορός, με τη θορυβώδικη μουσική και την ορμητική κίνηση, που έφερνε τους χορευτές σε ενθουσιαστική έκσταση, τους έκανε δηλαδή σαν «μαινόμενους». Κατά τον Πλίνιο, με την πυρρίχη, έπεφταν σε ύπνωση με ανοιχτά τα μάτια.




Ο χορός ήταν και θα είναι πάντοτε βασικό μέρος κάθε τελετής ή γιορτής από την πρωτόγονη ανθρωπότητα μέχρι σήμερα, είτε εκδήλωση θρησκευτικού αισθήματος ήταν, είτε χορός χαράς, πανηγύρεων ή και χορός προκλήσεως των αόρατων δυνάμεων. Οι πυρρίχιοι των Κουρητών – Κορυβάντων στην Κρήτη, τελούμενοι προς τιμή του Δία, ήταν τόσο αρχαίοι, όσο και κάθε άλλος χορός που γινόταν προς τιμή του Απόλλωνα.




Η επιτυχία, τέλος της μυητικής κορυβαντικής ιερουργίας και τελετής των Κορυβαντικών Μυστηρίων σε σύνολο, ήταν να αξιωθούν οι μυηθέντες να γίνουν «Κουρήτες», δηλαδή οι νεοφώτιστοι να γίνουν φωτισμένοι μύστες του Ιδαίου Δία. Να γίνουν κατά συνέπεια άξιοι για την εισδοχή τους σε ανώτερο βαθμό, στο βαθμό των «Βάκχων – Ιερέων», που τους έδινε το δικαίωμα έπειτα της εισόδου στην τάξη των Λαβυρινθικών Μυστηρίων.




Τούτο όμως για να γίνει έπρεπε ύστερα από τον ιερό χορό και την αναγνώριση της αξιοσύνης τους μετά την ολοκλήρωση της μυητικής τελετής, να ακολουθήσει η θεία Μετάληψη «της σάρκας και του αίματος» του Διόνυσου Ζαγρέα.




Έπειτα από αυτά, γινόταν φανερό το πόσο αληθινά οι αρχαίοι Κουρήτες γνώριζαν τα μυστήρια της Φύσεως και τα πνευματικά μέσα της επικοινωνίας με τη θεότητα. Γιατί εκτός της εξαγνιστικής για την ψυχή τους ακρεωφαγίας, γνώριζαν ότι για να εξιγιασθούν τελειωτικά αποκτώντας τον βαθμό των ιερέων, έπρεπε να περάσουν πρώτα από το επίσης εξαγνιστικό στάδιο του αγνού βίου, που το συμπληρώνει το στάδιο της μυήσεως με την μετάληψη του «αίματος και της σάρκας» του Ζαγρέα Διόνυσου.




Την ανακήρυξη των μεμυημένων στα Κορυβαντικά ως ιερέων – βάκχων, ακολουθούσε η τελετή της Θρονώσεως ή του Θρονισμού, που περιγράφεται στα «Ορφικά», στο κεφάλαιο Θρονισμοί Μητρώοι και Βακχικά : «Το ίδιο το οποίον οι στην τελετήν των Κορυβάντων κάμνουν γύρω από εκείνον για τον οποίον μέλλουν να τελέσουν την θρόνωση καθώς συνηθίζουν στον καλούμενον Θρονισμόν, που αφού καθίσουν τους μειούμενους οι κάμνοντες την τελετήν, σε κύκλο γύρω χορεύουν». Το μέρος τούτο της τελετής λεγόταν Θρόνωση ή Θρονισμός.




Τα Κορυβαντικά κατά συνέπεια σαν πρώτη τάξη των Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, είχαν το σκοπό της προπαρασκευής των νεαρών μεμυημένων για την ανώτερη τάξη, με την επαφή τους με τις θεϊκές δυνάμεις και της προσφοράς σ’ αυτούς της θείας Δωρεάς με τη μετάληψη του πνευματικού φωτός και την καθιέρωσή τους στο βαθμό των ιερέων του θεού Δία.




Στην Κρητομινωική θρησκεία, πέρα από αυτές τις θεϊκές δυνάμεις, δέχονταν ότι δεν υπήρχαν αποθέματα άλλων πολύ μεγαλύτερων δυνάμεων για τους μεμυημένους των Κορυβαντικών. Γιατί καθώς πίστευαν, αυτές τους οδηγούσαν στη μελλοντική πνευματική τους τελειοποίηση στους ανώτερους βαθμούς της άλλης τάξεως, δηλαδή της τάξεως των Λαβυρινθικών Μυστηρίων και στην μέσα σ΄ αυτά τέλεια ένωσή τους με το Θεό, στη λεγόμενη πνευματική ευδαιμονία.









ΤΑ ΛΑΒΥΡΙΝΘΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ











Συναφή με την τάξη των Κορυβαντικών Μυστηρίων, ήταν τα Λαβυρινθικά, σαν δεύτερη τάξη των Κρητικών Μυστηρίων του Ιδαίου Δία.




Σ’ αυτά οι μυήσεις ήταν προορισμένες για τους λίγους δοκιμασμένους, εκείνους που είχαν περάσει από την τελευταία μύηση των Κορυβαντικών, εκείνους δηλαδή που είχαν γίνει βάκχοι – ιερείς και είχαν υποστεί τη λεγόμενη Θρόνωση ή Θρονισμό. Καθώς ήταν επόμενο, στις ιεροπραξίες τους λάβαιναν μέρος μόνο ιερείς του Θεού Δία και της Μεγάλης Μητέρας Ρέας – Γης.




Οι ιεροπραξίες που γίνονταν σ’ αυτά είχαν τον ίδιο σκοπό και την ίδια Τεχνική με τις ιεροπραξίες της εσωτερικής λατρείας της Μεγάλης Μητέρας. Αλλά η πρωτοστασία του αρσενικού τύπου στην τέλεσή τους, δηλαδή η πρωτοστασία των ιερέων του Δία ήταν φανερή γιατί πρωτοστατούσε το ηλιακό στοιχείο της γονιμότητας, που συμβολιζόταν με τον Ηλιακό Ταύρο.




Βαθμοί μυήσεως στα Λαβυρινθικά που θεωρούνται και εσωτερικοί βαθμοί των Κρητικών Μυστηρίων του Ιδαίου Δία, ήταν : ο Λαβυρινθικός Χορός, ο του ιερού Γάμου ή του Ιερού Διπλού Πέλεκυ και ο Βαθμός των Ιεροφάντων μυσταγωγών.




Ο Λαβύρινθος ήταν κυρίως μεγάλο πολύπλοκο υπόγειο σπήλαιο με πολλές και καμπυλωτές διόδους. Οι Λαβύρινθοι είναι οι τόποι χορού που συνδέονται με έναν χορό Λαβυρινθικού Τύπου. Στους χορευτικούς λαβύρινθους ξεχωρίζει πάντα μια γυναικεία μορφή, που πρέπει να κατακτήσει ο Κορυφαίος του χορού. Η κατάκτησή της επομένως είναι ένας ιερός Γάμος, μια ιερή ένωση του νικητή, του Ιερέα με τη Θεά του – βασίλισσα που στην προκειμένη περίπτωση του Κρητομινωικού Λαβύρινθου είναι η Αριάδνη.




Γιατί στην Αριάδνη, στη θυγατέρα του Μίνωα και της Πασιφάης, που ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη με το Διόνυσο από την αρχή, για να γίνει σύζυγός του έπειτα, στη μεγάλη τούτη θεά, ανήκαν στα πανάρχαια χρόνια οι Λαβυρινθικοί χοροί της Κρήτης και των άλλων κέντρων της λατρείας της.




Ο νικητής, κορυφαίος του ανδρικού χορού αναδεικνύεται σύντροφος της κορυφαίας του γυναικείου, της χρονιάς εκείνης.




Ιερός Γάμος επομένως είναι ο βαθμός εκείνος της μυητικής ιερουργίας των Λαβυρινθικών που προσφέρει στους Μύστες της τη θεία Δωρεά, τις ενωμένες δηλαδή δυνάμεις του ζεύγους των Μεγάλων Θεών, στη μορφή του Διόνυσου Ελευθερέα, που είναι σε ανώτερη μυσταγωγική βαθμίδα η μεταμόρφωση του Ζαγρέα των Κορυβαντικών.




Η θεία αυτή Χάρη, η κάθοδος της ενωμένης πνευματικής δύναμης του ζεύγους των Μεγάλων θεών, που προσφέρεται με τη νέα μορφή του Διόνυσου των Λαβυρινθικών, είναι το αίμα και η σάρκα του θυσιαζόμενου Ιερού Ταύρου, του Μινώταυρου, για να αναστηθεί με τη συμπαράσταση της Αριάδνης, στη νέα μορφή του αγωνιστή κορυφαίου. Για να αναστηθεί δηλαδή στον νέο Ιεροφάντη Μυσταγωγό, στο γήινο αντιπρόσωπο της θεότητας, στον Ιερέα – Βασιλιά, τον ιερό δηλαδή Κρητικό Ταύρο. Σύμβολό του τότε γίνεται ο Χρυσός Διπλός Πέλεκυς – Ιερή ποιμαντορική Ράβδος – λάφυρο της νίκης του, ιερό φυλακτό του, που κέρδισε στη λαβυρινθική δοκιμασία.




Στα χρόνια της ακμής του Μινωικού πολιτισμού οι πιστοί παραδέχονταν ότι και άνθρωποι ικανοί και ανώτεροι μπορούσαν να ενσαρκώσουν παροδικά ή να δέχονται τη θεότητα. Κάτι παρόμοιο που κι εμείς σήμερα το λέμε Θεοφάνια, επικοινωνία πνευματική, έμπνευση και θεία χάρη δοσμένη από το Θεό.




Η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» αναφέρει ότι η βασίλισσα καθισμένη στον σκαλιστό αλαβάστρινο θρόνο της στο ανάκτορο της Κνωσού, παρίστανε τη Θεά και μετείχε στην τελετουργία. Υπήρχαν όμως και οραματικά Θεοφάνια. Ιερείς και Ιέρειες, πέφτοντας σε έκσταση με ένα οργιαστικό χορό, έβλεπαν τη Θεά να κατεβαίνει για μια στιγμή κοντά στο μικρό ιερό ή στο βωμό της. Ο μινωικός πολιτισμός αισθανόταν τη θεότητα σαν κάτι μυστηριακό, φευγαλέο και άπιαστο, που μόνο στιγμιαία παρουσιαζόταν με ανθρώπινη μορφή ή με διάφορες μορφές ιερών ζώων.




Στην Κρήτη ο ταύρος ταυτίζεται με τον ουρανό και τον ήλιο, που γονιμοποιούν τη γη με τη ζέστη και τις βροχές, ενώ το θηλυκό στοιχείο, η θεϊκή αγελάδα, συσχετίζεται με τη Σελήνη, που το σχήμα της θυμίζει τα κέρατα. Έτσι ο γάμος του ταύρου με την αγελάδα είναι μαζί γάμος του ήλιου και του φεγγαριού. Αργότερα τα πρόσωπα του ιερού αυτού γάμου τα υποδύεται ο βασιλιάς και η βασίλισσα της Κνωσού, που το όνομα της Πασιφάης, δηλαδή ολόφωτη, δείχνει ακριβώς τη σχέση της βασίλισσας – Θεάς με τη Σελήνη. Ο γιος της ο Μινώταυρος, άνθρωπος με κεφάλι ταύρου, λέγεται και Αστερίων, γιατί και αυτός όπως και ο πατέρας του, ταυτίζεται με τον έναστρο ουρανό.




Αυτός λοιπόν ο Μινώταυρος μυθεύεται ότι φονεύεται από το νικητή της Λαβυρινθικής ιερουργίας. Η θυσία ή ο φόνος του Ταύρου, συμβόλιζε τη σκοπιμότητα της ιεροπραξίας των Λαβυρινθικών για την αναγέννηση από το αίμα του, του νέου Ιεροφάντη μυσταγωγού. Η θυσία του ταύρου όμως και ξεχωριστά η θυσία του Μινώταυρου και το «ταυρείο αίμα» του, που προσφερόταν ως θεία δωρεά στους ιερείς και ιέρειες των Λαβυρινθικών, για να αναστηθεί από τον πιο άξιο ο νέος Ιεροφάντης, είναι κάτι συμβολικό που δύσκολα μπορούσε να ερμηνευθεί από τους αμύητους. Γιατί όπως και στα «Λιθικά» του Ορφέα, που καθώς φαίνεται είναι βαθμοί μυστηριακών μυήσεων, η «αναίμακτη θυσία» ήταν καθιερωμένη από τους μεγάλους μυσταγωγούς, έτσι και στην Κρητομινωική πανάρχαια λατρεία η αναίμακτη προσφορά ήταν το ίδιο καθιερωμένη και κατά συνέπεια η αιματηρή θυσία ήταν συμβολική.




Η προσφορά λοιπόν του Ζαγρέα Διόνυσου στα Κορυβαντικά και η θυσία του Μινώταυρου – Ιερού Ταύρου Διονύσου στα Λαβυρινθικά, ήταν η θεία Δωρεά – κάθοδος της πνευματικής δύναμης, του συμβολικού ταυρείου αίματος, που αφού πέρασε από διάφορα στάδια και στα άλλα ελληνικά Μυστήρια των ιστορικών χρόνων, όπως και στα Μιθραϊκά των Περσών κ.λ.π. πέρασε και στα Χριστιανικά στους μετέπειτα αιώνες. Έγινε δηλαδή το «Αίμα και η Σάρκα του Χριστού», θεία δωρεά επίσης για την ψυχοπνευματική ανάσταση των ανθρώπων της Χριστιανικής θρησκείας.

http://aorata-gegonota.blogspot.gr/2011/11/blog-post_14.html

Εξωγήινοι επισκέφθηκαν τη Γη και οι άνθρωποι τους έκαναν… Θεούς!




Μέσα στους Μύθους, τις Παραδόσεις, τις αφηγήσεις, αλλά και τις θρησκείες των Αρχαίων Πολιτισμών, υπάρχουν αναφορές για την επίσκεψη εξωγήινων οντοτήτων στη Γη. Επειδή αυτές οι εξωγήινες οντότητες ήταν πολύ ανώτερες σε σχέση με τον άνθρωπο, ονομάστηκαν θεοί, ημίθεοι και ήρωες, εμπλουτίζοντας τις Μυθολογίες και τις θρησκείες όλων των Πολιτισμών.



Ο σκοπός της επίσκεψης των εξωγήινων οντοτήτων – θεών ήταν να βοηθήσουν την Ανθρωπότητα με συγκεκριμένο τρόπο, για να επιταχύνει την εξέλιξή της. Στις παραδόσεις των αρχαίων Πολιτισμών αναφέρονται ονομαστικά οι Θεοί, οι οποίοι έδωσαν στην Ανθρωπότητα σαν βοήθεια τη νόηση και του δίδαξαν τα Μυστήρια, τις Τέχνες, τις Επιστήμες και τα Γράμματα. Μετέδωσαν στον άνθρωπο ορισμένα στοιχεία της λατρείας των άστρων και κυρίως του πλανήτη Αφροδίτη και του άστρου Σείριου. Ίχνη αυτής της απόκρυφης γνώσης συναντάμε σε Πολιτισμούς πολύ απομακρυσμένους χωροχρονικά, όπως στους Μάγια, στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στις φυλές της Αφρικής κλπ.

Σύμφωνα με την Εσωτερική Παράδοση, οι Manasaputra (στα Σανσκριτικά manas είναι το μυαλό, putra σημαίνει γιος, δηλαδή γιος του μυαλού) ήρθαν στη Γη από την Αφροδίτη, πριν από εκατομμύρια χρόνια, για να βοηθήσουν την οικοδόμηση και εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Από τον Σείριο ήρθε μια πολύ ανώτερη οντότητα, που εδρεύει στον Πλανήτη Αφροδίτη, για να βοηθήσει στην εξέλιξη του Ηλιακού Συστήματος. Γι’ αυτό οι Μανασαπούτρα δίδαξαν στους Ανθρώπους όχι μόνο την ηλιακή και πλανητική λατρεία, αλλά και τη λατρεία του Σείριου, καθώς και άλλων μεγάλων άστρων, όπως του Ανταρές ή Καρδιά του Σκορπιού (Θεά Σελκίτ στην Αίγυπτο), του Αλντεμπαράν ή Ματιού του Ταύρου (του Θεού Μιν στην Αίγυπτο), του Μπεντελγκές ή Δεξιού Ώμου του Ωρίωνα (του Όσιρι) ή των Πλειάδων. Αυτά τα άστρα, όπως και ο Σείριος του Μεγάλου Κυνός (ο Θεός ΄Ανουβις), αποτελούσαν μέρος των αστερισμών του λεγόμενου Κάθετου Ζωδιακού, σε αντιπαράθεση με τον οριζόντιο Ζωδιακό της γνωστής Αστρολογίας. Οι πυραμίδες σε Δύση και Ανατολή εξυπηρετούσαν την τέλεση των ανώτερων Μυστηρίων, που δίδαξαν αυτές οι εξωγήινες οντότητες-Θεοί, αλλά χρησίμευαν και σαν αστεροσκοπεία μεγάλης ακρίβειας.

Στη Βόρεια Αμερική οι παραδόσεις των Ινδιάνων Hopi αναφέρουν τους Kachina (Καχίνα), όντα εξωγήινα που προστάστευαν , συμβούλευαν και βοηθούσαν με υπεράνθρωπες δυνάμεις να υπερνικήσουν οι φυλές των Ινδιάνων δύσκολες καταστάσεις.

Οι Dogon (Ντόγκον), μια φυλή της Αφρικής που ζει στο Μαλί, έγιναν γνωστοί από τους Γκριόλ και Ντετερλίν, οι οποίοι για αρκετά χρόνια ερεύνησαν και έμαθαν αρκετά αποκαλυπτικά στοιχεία μέσα από τις παραδόσεις τους. Το καταπληκτικό είναι ότι μέσα στις παραδόσεις των Ντογκόν (οι οποίες έχουν αρκετές χιλιάδες χρόνια αρχαιότητας) υπάρχουν πολύ ακριβείς γνώσεις για το Σείριο Α, το Σείριο Β, αλλά και για πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος. Εδώ και λίγα χρόνια αυτές οι γνώσεις ανακαλύφθηκαν και από την επιστημονική κοινότητα, με τη χρήση πολύ εξελιγμένων ραδιοτηλεσκοπίων.
Πολλές αφρικάνικες φυλές αναφέρουν μία κάθοδο οντοτήτων στη Γη, η οποία σηματοδοτεί και την αρχή της εξέλιξης:

Maasai: Ζευγάρια Θεών γέννησαν τον ανοιχτόχρωμο Ουράνιο λαό με αιώνια ζωή. Ο Θεός έστειλε μερικά παιδιά στη Γη.

Jaluo: Ο προπάτορας Αποντό κατέβηκε από τον Ουρανό με τη γυναίκα του και όλα τα αγαθά του πολιτισμού.

Madi-Moru: Οι πρώτοι άνθρωποι κατοικούσαν στον Ουρανό. Μέχρι που το γαλάζιο πουλί κατάφαγε τη σκάλα του Ουρανού, υπήρχε ζωηρή επικοινωνία με τη Γη.

Nyoro: Ο Θεός έστειλε το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων από τον Ουρανό, όταν έπλασε τον κόσμο. Είχαν ουρά και γέννησαν δυο κορίτσια και ένα αγόρι και αυτά πάλι γέννησαν το χαμαιλέοντα, τον πατέρα της Ανθρωπότητας και το φεγγάρι.

ΠΥΓΜΑΙΟΙ Kivu: Ο γενάρχης της φυλής έπεσε από τον Ουρανό.

ΚΟΥΛΟΥΒΕ: Το πρώτο ζευγάρι ανθρώπων ήρθε με σπόρους, τσάπα, τσεκούρι, φυσερό κλπ. από τον Ουρανό.

Ashanti: Επτά άνθρωποι, πλασμένοι από τον Θεό κατέβηκαν από μια αλυσίδα στη Γη. Αφού γέννησαν εκεί ανθρώπους, επέστρεψαν στην Ουράνια πατρίδα τους. Στη θρησκεία τους λάτρευαν την Nyame (ουράνια θεότητα).

Αζτέκοι, Μάγια,΄Ινκα και οι άλλοι πολιτισμοί της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, αναφέρουν σαν προγόνους τους Θεότητες, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για την εξέλιξη της κάθε φυλής. Γι’ αυτό το σκοπό ενσαρκώθηκαν σαν άνθρωποι-Βασιλιάδες, για να τους οδηγήσουν. Ο Viracocha, ο Manco Capac, ο Quetzalcoatl κλπ. ήταν κάποιοι από αυτούς. Γι’ αυτό και οι θρησκευτικές τους λατρείες και τα ημερολόγιά τους ήταν συντονισμένα με τις κινήσεις πλανητών, όπως η Αφροδίτη, άστρων, όπως ο Ηλιος κι η Σελήνη και αστερισμών, όπως ο Σείριος και ο Ωρίων.

Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των αρχαίων πολιτισμών είναι η Ουράνια βοήθεια από ανώτερα όντα, τα οποία πολλές φορές ζούσαν μαζί με τους ανθρώπους, παίρνοντας την ανάλογη μορφή, για να βοηθήσουν στην πνευματική εξέλιξη της Ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος αποτελείται από ένα ουράνιο μέρος, πνευματικό, εξωγήινο και με την κάθοδο και βοήθεια αυτών των εξωγήινων οντοτήτων – θεών προσπαθεί να το αναπτύξει. Κι από ένα γήινο μέρος, υλικό, το οποίο πρέπει να ελέγχει και να το θέτει στην υπηρεσία του ανώτερου.


Πηγή: xfiles.gr

http://aorata-gegonota.blogspot.gr/2012/02/blog-post_8255.html

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

10 θρησκευτικά μυστήρια και θαύματα





Γίνονται άραγε θαύματα; Υπάρχουν άγγελοι; Η προσευχή βοηθάει;

Υπάρχουν κάποια φαινόμενα για τα οποία η επιστήμη προσπαθεί να βρει μία λογική εξήγηση, αν και για τους πιστούς δεν χρειάζεται καμία απολύτως εξήγηση.

Τα παρακάτω δέκα μυστήρια κεντρίζουν το ενδιαφέρον του κόσμου εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ενώ αποτελούν το αντικείμενο έρευνας πολλών ερευνητών υπερφυσικών φαινομένων.
1. Εμφανίσεις της Παναγίας




Εδώ και αιώνες υπάρχουν αναφορές σε όλο τον κόσμο για εμφανίσεις της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού. Στις πιο αξιοσημείωτες συγκαταλέγονται το Μεξικό (1531), η Πορτογαλία (1917), η Γαλλία (1858) και η Πολωνία (1877). Ισχυρισμοί για εμφανίσεις υπάρχουν μέχρι και σήμερα, με τον πιο γνωστό αυτόν της Κροατίας. Το 1968, μία εμφάνιση της Παναγίας μεταδόθηκε ζωντανά στην Αίγυπτο. Στα οράματα αυτά, η Παναγία ζητά συνήθως από τους ανθρώπους να προσευχηθούν, ενώ ορισμένες φορές ανακοινώνει και προφητείες, με την πιο γνωστή αυτή της Φάτιμα.

Οι σκεπτικιστές θεωρούν αυτά τα οράματα ως παραισθήσεις ή μαζική υστερία, ενώ άλλοι ερευνητές ζητούν εξηγήσεις για τα γεγονότα αυτά, κάνοντας συγκρίσεις με τις εμφανίσεις ΑΤΙΑ.
2. Επαφές με αγγέλους



Πολλά βιβλία έχουν γραφτεί και αμέτρητες ιστορίες έχουν ειπωθεί για/από ανθρώπους που πιστεύουν πως είχαν προσωπική επαφή με όντα, τα οποία ονομάζουν αγγέλους. Κάποιες φορές τα περιγράφουν ως φωτεινά όντα και κάποιες άλλες φορές ως ανθρώπους απερίγραπτης ομορφιάς, ακόμα και ως καθημερινούς ανθρώπους.

Συνήθως εμφανίζονται πάντα σε στιγμές ανάγκης. Κάποιες φορές η ανάγκη είναι έντονη -ένα άτομο λίγο πριν την αυτοκτονία- και κάποιες είναι σχετικά τετριμμένη: μία νεαρή γυναίκα, μόνη έξω τη νύχτα, παθαίνει λάστιχο και την βοηθάει ένας ευγενικός ξένος, που εμφανίστηκε από το πουθενά και στη συνέχεια εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει ούτε ένα ίχνος πίσω του.
3. Η Κιβωτός της Παλαιάς Διαθήκης



Το βιβλίο της Εξόδου της Παλαιάς Διαθήκης περιγράφει με λεπτομέρεια ένα κουτί, επικαλυμμένο με χρυσό, το οποίο κατασκεύασαν οι Ισραηλίτες με τις οδηγίες του Θεού, για να τοποθετήσουν τις σπασμένες πλάκες στις οποίες ήταν γραμμένες οι Δέκα Εντολές. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο Θεός είπε επίσης: «Εκεί θα συναντηθώ μαζί σας και θα σας μιλήσω… για όλα όσα θα σας δώσω σε εντολές, τέκνα του Ισραήλ.» Οι Ισραηλίτες το μετέφεραν μαζί τους στα ταξίδια τους, ακόμα και στις μάχες, γιατί πίστευαν ότι είχε τρομερή δύναμη. Κάποιοι πιστεύουν ότι η Κιβωτός ήταν στην πραγματικότητα ένας διαβιβαστής στο Θεό και ένα φονικό όπλο, αλλά το πιο μυστηριώδες είναι τι απέγινε η Κιβωτός. Πολλοί ερευνητές πιστεύουν πως η Κιβωτός υπάρχει μέχρι και σήμερα, κρυμμένη και προστατευμένη από τη δημόσια θέα.
4. Άφθαρτοι



Άφθαρτες είναι οι σωροί των Αγίων, οι οποίες ως εκ θαύματος δεν αποσυντίθενται -ακόμα και μετά από ολόκληρες δεκαετίες ή αιώνες. Κάποιοι από αυτούς του Αγίους ήταν οι: Αγία Κλάρα της Ασίζης, ο Άγιος Βικέντιος του Παύλου, η Αγία Αικατερίνη Λαμπουρέ και πολλοί άλλοι. Ακόμα και η σωρός του Πάπα Ιωάννη του ΧΧΙΙΙ λέγεται ότι διατηρήθηκε σε άψογη κατάσταση. Η περίπτωση της Οσίας Μαργαρίτας της Μέτολα αναφέρεται σε άρθρο της Fortean Times: «Πέθανε το 1330 αλλά τα 1558 τα οστά της έπρεπε να μεταφερθούν γιατί το φέρετρό της σάπιζε. Οι αυτόπτες μάρτυρες εξεπλάγην όταν είδαν ότι εκτός από το φέρετρο είχαν σαπίσει και τα ρούχα της αλλά όχι η σωρός της.
5. Στίγματα



Ένα από τα πιο αποκρουστικά και αμφιλεγόμενα θαύματα είναι τα στίγματα, όταν δηλαδή ένα άτομο εμφανίζει κατά ανεξήγητο τρόπο τα σημάδια από τη σταύρωση του Χριστού, συνήθως στις παλάμες των χεριών και στα πόδια. Το φαινόμενο χρονολογείται από την εποχή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης (1186-1226), ενώ έχει αναφερθεί και σε πολλούς ακόμα αγίους από τότε. Ο πιο γνωστός των τελευταίων ετών, που είχε παρουσιάσει τα στίγματα, ήταν ο Άγιος Πίος από την Πιετρελτσίνα, γνωστός και ως Πατέρας Πίος (1887-1968). Αρκετοί ισχυρισμοί για στίγματα έχουν αποδειχτεί απάτη, καθώς οι ίδιοι οι φέροντες είχαν δημιουργήσει τις πληγές στο σώμα τους με διάφορους τρόπους. Ακόμα και ο Πατέρας Πίος είχε κατηγορηθεί ότι δημιουργεί μόνος του τις πληγές, χρησιμοποιώντας οξύ. Εκτός από το ενδεχόμενο του θαύματος, άλλη μία πιθανή εξήγηση είναι η ψυχοσωματική -έντονη πίστη στο θεό, η οποία εκδηλώνεται σωματικά μέσω των πληγών.
6. Εικόνες που δακρύζουν και ματώνουν



Αγάλματα, εικόνες και άλλα πορτρέτα του Ιησού, της Παναγίας και των Αγίων, εμφανίζονται να δακρύζουν ή ακόμα και να ματώνουν. Κάθε χρόνο, σημειώνονται αρκετές τέτοιες αναφορές σε όλο τον κόσμο. Μία εξ αυτών αφορά σε μία εικόνα του Ιησού, η οποία βρίσκεται στο Ναό της Γεννήσεως, στη Βηθλεέμ, πάνω από το σημείο όπου λέγεται ότι γεννήθηκε ο Χριστός. Η εικόνα φαίνεται να βγάζει κόκκινα δάκρια. Άλλες αναφορές είναι αυτή της κλαίουσας Παναγίας στο Τορόντο του Καναδά, η κλαίουσα Παναγία στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Τσίτσερο του Ιλινόις, η εικόνα του Χριστού στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Παναγίας στην Αυστραλία, που βγάζει λάδι ελιάς κ.α. Οι σκεπτικιστές κάνουν λόγο για απάτη σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ενώ επανειλημμένες έρευνες που έχουν γίνει, δεν έχουν καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα, αφήνοντας τα συγκεκριμένα γεγονότα στην πίστη του καθενός.
7. Η θεραπευτική δύναμη της προσευχής



Υπάρχει μια συνεχής διαμάχη για τη θεραπευτική δύναμη της προσευχής. Τον ένα μήνα μπορεί να δούμε ένα άρθρο για ένα πείραμα που έδειξε ότι η προσευχή ήταν στατιστικά σχετική με τη θεραπεία ασθενών και τον άλλο μήνα να διαβάσουμε για ένα άλλο πείραμα που έδειξε πως η προσευχή δεν είχε καμία απολύτως επίδραση. Εάν αποδειχτεί πραγματικά ότι η προσευχή επιδρά στην υγεία, τότε ποιος είναι ο μηχανισμός που κρύβεται από πίσω; Είναι πράγματι ένα θαύμα, ή υπάρχει κάποιο είδος υπερφυσικής ή κβαντικής επίδρασης, την οποία δεν είμαστε ακόμα σε θέση να κατανοήσουμε; Και αν υπάρχει η τελευταία, τότε τι δύναμη έχει;

Ο πλέον κλασσικός ισχυρισμός των σκεπτικιστών είναι ο εξής: προσευχηθείτε να ξαναφυτρώσει το πόδι ενός ακρωτηριασμένου να δούμε πόσο βοηθά η προσευχή.
8. Η Σινδόνη του Τορίνου



Ανεξαρτήτως των πόσων πολλών επιστημονικών ερευνών έχουν γίνει στη Σινδόνη του Τορίνου, τα αποτελέσματα δεν θα ικανοποιήσουν πλήρως κανέναν και ποτέ. Για όσους θέλουν να πιστεύουν πως πρόκειται για το σάβανο του Ιησού δεν θα κλονιστεί η πίστη τους, παρά τη χρονολόγηση της Σινδόνης με τη μέθοδο του άνθρακα και άλλες μεθόδους. Η Σινδόνη είναι ένα κομμάτι λινού υφάσματος, μήκους 4 περίπου μέτρων, πάνω στο οποίο αποτυπώνεται αμυδρά το ομοίωμα ενός άντρα, ο οποίος φέρει πληγές από σταύρωση. Οι πιστοί θεωρούν πως πρόκειται για τη μορφή του Ιησού, που αποτυπώθηκε με θαυματουργό τρόπο πάνω στο ύφασμα, ενδεχομένως τη στιγμή της Ανάστασης. Η ραδιοχρονολόγηση με άνθρακα, το 1988, κατέληξε στο συμπέρασμα πως η Σινδόνη χρονολογείται κάπου μεταξύ του 1260 και του 1390 μ.Χ. Μία πρόσφατη θεωρία είναι πως πρόκειται για δημιουργία του Leonardo da Vinci.
9. Παπικές προφητείες



Διάφοροι Πάπες της Καθολικής Εκκλησίας, όχι μόνο απετέλεσαν μέρος κάποιας προφητείας, αλλά έγιναν και οι ίδιοι προφήτες. Ένα όραμα του Πάπα Πίου ΧΙΙ (1939-58), για παράδειγμα, τον έκανε να δηλώσει: «Η ανθρωπότητα θα πρέπει να προετοιμαστεί γιατί θα ζήσει δεινά, που δεν έχει ζήσει ποτέ ξανά στο παρελθόν... δεινά πολύ πιο σκοτεινά και από τον Κατακλυσμό.»

Ο Πάπας Πίος ΙΧ (1846-78) είχε προφητεύσει: «Θα συντελεστεί ένα μεγάλο θαύμα, το οποίο θα γεμίσει τον κόσμο με έκπληξη. Το θαύμα αυτό θα επέλθει μετά από τον θρίαμβο μιας επανάστασης. Η εκκλησία θα υποστεί μεγάλο πλήγμα. Οι υπηρέτες της και η κεφαλή της θα γίνουν αντικείμενο εμπαιγμού, τιμωρίας και μαρτυρίων.» Μήπως όλο αυτό περιγράφει την κρίση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στους κόλπους της Εκκλησίας;

Η πιο αξιοσημείωτη είναι η προφητεία του Αγίου Μαλαχία, ο οποίος είχε προφητέψει την άνοδο στο αξίωμα όλων των Παπών από τον 12ο αιώνα.
10. Το άστρο της Βηθλεέμ



Αν και οι πιστοί δέχονται τα Ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης ως πραγματικά γεγονότα, οι θρησκευτικοί διανοούμενοι και επιστήμονες αναζητούν συχνά μία επιστημονική βάση για πολλά από τα γεγονότα που περιγράφουν. Ένα από αυτά που ανακύπτει κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα είναι το Άστρο της Βηθλεέμ.

Σύμφωνα με το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, τρεις μάγοι έφτασαν στην Ιερουσαλήμ, αναζητώντας το νεογέννητο «Βασιλιά των Ιουδαίων», ενώ ισχυρίστηκαν πως ακολούθησαν ένα κινούμενο «άστρο», το οποίο τους οδήγησε εκεί. Οι πιστοί ισχυρίζονται πως πρόκειται αναμφίβολα για ένα θαύμα, που διακήρυττε τη γέννηση του Μεσσία, ενώ άλλοι ερευνητές πιστεύουν πως το «άστρο» θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο: ένας κομήτης, μία πλανητική σύνοδος, ο πλανήτης Δίας, ένας υπερκαινοφανής αστέρας ή ακόμα και ένα ΑΤΙΑ.
by SociaLMagazinE

ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΙ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙΣ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ...




Eρευνητές φαινομένων UFO όπως ο Δρ. Λαίην, ο Δρ. Τζέσσαπ, ο Φ. Εντουαρντς πέθαναν κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, και πολλοί πιστεύουν ότι "τους έβγαλαν από το παιχνίδι" επειδή με τις ανακαλύψεις τους άρχισαν να αναγνωρίζουν υπερφυσικές και δαιμονικές ενέργειες πίσω απ' την "βιτρίνα" της υπερτεχνολογίας των εξωγήινων. Επίσης θάνατοι άλλων ερευνητών όπως του μετεωρολόγου καθηγητή Τζ. Μακ Ντόναλντ και του καθηγητή Ρ. Χάρντυ αποδόθηκαν σε αυτοκτονίες.

Και οι δύο βρίσκονταν στο ζενίθ της καριέρας τους και ο Ρ. Χάρντυ αυτοκτόνησε δύο μέρες πριν την ανακοίνωση μιας σημαντικής ανακάλυψής του σχετικά με την προέλευση των εξωγήινων φαινομένων. Πολλοί ερευνητές, όπως ο Τζ.Κήηλ, άρχισαν να μαστίζονται από παράξενα ατυχήματα και αρρώστειες, καθώς οι μελέτες τους οδηγούσαν σε ...







μια υπερφυσική θεώρηση του φαινομένου. Η πιο κλασσική περίπτωση είναι του Α.Κ.Μπέντερ, που συνέβη το 1953. Ο Μπέντερ είχε οργανώσει ένα γραφείο έρευνας των UFO και είχε συγκεντρώσει πολύ σχετικό υλικό. Eίχε γράψει ένα γράμμα σε ένα φίλο του, στο οποίο ανέφερε την αληθινή εξήγηση του φαινομένου. Λίγες μέρες μετά τρείς μαυροντυμένοι άγνωστοι ήρθαν στο σπίτι του κρατώντας το γράμμα. Τέτοιοι μαυροντυμένοι άγνωστοι εμφανίζονται πολλές φορές σε αυτόπτες μάρτυρες ή σε ερευνητές UFO για να τους δώσουν οδηγίες ή απειλές, δηλ. ενεργούν σαν "μυστική αστυνομία". Συνήθως έχουν δαιμονική εμφάνιση, μαύρο δέρμα, σκιστά μάτια που ακτινοβολούν οργή και μίσος. Οι τρείς άγνωστοι είπαν στον Μπέντερ ότι μπορεί να είχε ανακαλύψει το μυστήριο των UFO, αλλά δεν είχε καταλάβει ορισμένες σημαντικές λεπτομέρειες, για τις οποίες υποβλήθηκε σε μια διαδικασία "φώτισης", μετά απ' την οποία αρρώστησε για αρκετές μέρες. Στην αναφορά του ο Μπέντερ μίλησε διστακτικά και προσπάθησε να συσκοτίσει και να κρύψει πολλά γεγονότα και τελικά αποσύρθηκε απ' την έρευνα των UFO. Απ' τα λίγα που είπε σε φίλους του φαίνεται ότι είχε μια πολύ έντονη και οδυνηρή εμπειρία, μια εμπειρία ανάλογη αυτής που συμβαίνει σε αποκρυφιστικούς κύκλους, η λεγόμενη "μύηση" ή "φώτιση". Είναι μια βασική διαδικασία μαγείας που χρησιμοποιείται απ' τις ιεραρχίες όλων των μυστικών εταιριών. Στη διάρκεια της "φώτισης" μεταδίδονται τα τελικά, εσωτερικά μυστήρια της οργάνωσης, τα οποία συχνά είναι διαμετρικά αντίθετα με την προς τα έξω διδασκαλία. Πολλές φορές είναι απαίσια από φυσική και ηθική άποψη, και αυτό είναι λογικό αφού προέρχονται από δαιμόνια. Ένα αξιοσημείωτο γεγονός της επίσκεψης των τριών μαυροντυμένων αγνώστων στον Μπέντερ, είναι ότι σε κάποια στιγμή μεταμορφώθηκαν σε "τέρατα" μορφής φιδιών ! Αυτό μιλάει από μόνο του: ο διάβολος πολλές φορές έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται σαν φίδι. Μετά απ' αυτήν την επαφή του ο Μπέντερ άρχισε να υποφέρει από παράξενες σωματικές ενοχλήσεις, όπως συνεχείς και έντονους πονοκεφάλους.




ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ...




Περαν απο εξαφανισεις ( Ερευνητων ) εχουμε και μια συμπτωματικη εξελιξη .

Σχεδον οσοι ασχοληθηκαν με την ερευνα του παραδοξου και την ενημερωση γυρω απο την περιφημη ''Ομαδα Ε'' ειτε εχουν πεθανη ειτε εχουν ( εξαφανισθη) απο το προσκηνιο .Περα απο την φυσικη εξηγηση ενος θανατου η το τραβηγμα λογο αλλων παραγωντων απο την ενημερωση ,θεωρω οτι πρεπει να σταθουμε σε μερικες συμπτωσεις...




Σωκρατης Αικατερινιδης












Ένας Κρητικός που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του εδώ και πάρα πολλά χρόνια με την έρευνα για περιστατικά εμφανίσεων Αγνώστου Ταυτότητος Ιπτάμενων Αντικειμένων (ΑΤΙΑ) ή για όσους προτιμούν τα ξενικά αρχικά UFΟ (Unidentified Flying Objects). Ο Σωκράτης Αικατερινίδης κατάγεται από το Λασίθι και η εμμονή του να αποδείξει ότι πραγματικά «η αλήθεια βρίσκεται εκεί έξω» τον έχει κατατάξει στους πλέον έγκυρους Έλληνες ερευνητές του τομέα, μαζί με τους Γιώργο Μπαλάνο και Θανάση Πουρναρόπουλο. Αυτός είναι και ο λόγος που δύσκολα αποδέχεται προτάσεις να μιλήσει στα ΜΜΕ, άνοιξε όμως διάπλατα τις πόρτες «στο περιοδικό της πατρίδας του», όπως μας είπε χαρακτηριστικά. Ασχολείται με τη μελέτη των ΑΤΙΑ από το 1969, ενώ την περίοδο 1981 – 1982 ήταν εκδότης του περιοδικού «UFO – Αστρική Επαφή». Οι έρευνές του τον έχουν οδηγήσει σε πολλά σημεία της χώρας απ’ όπου έχει συλλέξει πληροφορίες και μαρτυρίες. ----------------ΑΠΕΒΙΩΣΕ




Ανεστης Κεραμιδας






Ο Ανέστης Κεραμυδάς γεννήθηκε στους Νέους Επιβάτες Θεσσαλονίκης. Αποφοίτησε από το Ναυτικό Γυμνάσιο και εργάστηκε επί σειρά ετών ως αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού.




Ως ναυτικός αλλά και ως ιδιώτης γύρισε όλον τον κόσμο αποκομίζοντας εμπειρίες σπάνιες. Ανήσυχο πνεύμα πάντα, εγκατέλειψε την καριέρα του και αφιέρωσε τη ζωή του στη συγγραφή έργων με θεματολογία σχετική πάντα με τον ελληνισμό.

Ήταν παντρεμένος και έζησε στη Θεσσαλονίκη. Έγραψε βιβλία ελληνοκεντρικού ενδιαφέροντος τα οποία έτυχαν μεγάλης και θερμής αποδοχής από το κοινό σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ταξίδεψε σε κάθε πόλη της Ελλάδος όπου έδωσε διαλέξεις και εμφανίστηκε κατά καιρούς σε τηλεοπτικούς σταθμούς, αναφερόμενος πάντα στη θεματολογία των βιβλίων του.

Επιμελήθηκε και παρουσίαζε επί σειρά ετών την εκπομπή “Έσσεται ήμαρ” στον τηλεοπτικό σταθμό “Απόλλων”.................ΑΠΕΒΙΩΣΕ







Ιωαννης Φουρακης









Αν και πολλοί άνθρωποι τον γνωρίζουν ως έναν ικανό συνωμοσιολόγο (ίσως τον πιο φημισμένο Έλληνα συνωμοσιολόγο και τολμηρό αναλυτή απαγορευμένων θεμάτων), ο Γιάννης Φουράκης ήταν ένας πολύ διαβασμένος και βαθύτατος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, με απαράμιλλες εξειδικευμένες μελέτες και συγκρητιστική εποπτεία επί όλων των ειδικών θεμάτων που είχαν να κάνουν με την αρχαία Ελλάδα, με τα έργα των αρχαίων φιλοσόφων και συγγραφέων, με τον αρχαίο μυστικισμό, την ελληνική μυθολογία (ο μεγαλύτερος γνώστης της μυθολογίας, που εγώ ξέρω), όπως και με την αρχαία και τη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας.







Αλλά είχε ασχοληθεί ακόμη και με ασυνήθιστα πεδία γνώσης, όπως η φυσιογνωμική, η αστροθεολογία, η μυθολογική γλωσσολογία, οι αρχαίες θρησκείες, η οιωνοσκοπία, η σημειολογία, κ.ά.. Ενώ το φόρτε του ήταν πάντα η παρατηρητική και εμπνευσμένη παρακολούθηση της επικαιρότητας και των παρασκηνίων της.




Στη ζωή του είχε μια μεγάλη και περιπετειώδη καριέρα στη δημοσιογραφία, στην πολιτική κριτική, στις γεωπολιτικές αναλύσεις, στις ιστορικές έρευνες, ενώ γνώριζε κυριολεκτικά χιλιάδες αξιόλογους ανθρώπους και πολλές σημαντικές προσωπικότητες.




Είχε μια μεγάλη και ενθουσιώδη αγάπη για την Ελλάδα και τους Έλληνες και τον ιδιόρρυθμο ελληνικό πολιτισμό, όπως και για την ιδιαίτερη πατρίδα του την Κρήτη (γεννήθηκε στα Χανιά).




Αγαπούσε πολύ τη νεολαία και οι νέοι που τον γνώριζαν τον αγαπούσαν εξίσου πολύ. «Η μόνη μας ελπίδα είναι οι νέοι άνθρωποι, δεν εμπιστεύομαι κανέναν άλλον», μού έλεγε και μου ξαναέλεγε. Μακάρι, κάπως, να τον δικαιώσουν.....................ΑΠΕΒΙΩΣΕ




Γιωργος Γκιολβας












Ο Γιώργος Γκιόλβας είναι Έλληνας και γεννήθηκε στη Θεσσαλία το 1920.







Πρίν ακόμη πάρει το πτυχίο του μηχανολόγου και του πυρηνικού φυσικού, πήρε το πρώτο δίπλωμα από το Διεθνές Γραφείο Εφευρέσεως στην Ελβετία με την υπογραφή του Αϊνστάιν για την πρωτοποριακή του θεωρία πάνω στη σύντηξη της ύλης αλλά και τη φωτοδέσμη πλάσματος. Είχε συνεργαστεί για πολλά χρόνια με το ΚΠΕ “Δημόκριτος”, με τη ΝΑΣΑ αλλά και το ΝΑΤΟ. Πρωτοστάτησε επίσης στην ίδρυση του Στρατιωτικού Κέντρου Επιστημονικών Μελετών και του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Από το 55 δημιούργησε ένα δικό του πυρηνικό εργαστήριο και το Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών στην Αθήνα.




Το 1954 κατάφερε να κινήσει τάνκς και αυτοκίνητα χωρίς καύσιμα, ενώ το 1958 πραγματοποίησε την τηλεκατευθυνόμενη πτήση ενός εκπαιδευτικού αεροσκάφους από την Ελευσίνα έως τη Ρόδο. Έχει επινοήσει 90 περίπου εφευρέσεις, ανάμεσα στις οποίες είναι το σύστημα μιας αντιπυρηνικής ομπρέλας, ένα τρομακτικής ισχύος ηχητικό κανόνι ή αλλιώς η σάλπιγγα του θανάτου, το “Giolvas’ System”, το καλύτερο παγκοσμίως σύστημα ασφαλείας στις διαβάσεις τρένων, αλλά και το αντιαεροπορικό σύστημα “Αρτεμις” όπως και άλλα.




Είναι ο κατασκευαστής του μεγαλύτερου τελεφερίκ στον κόσμο (Αιθιοπία) και ο άνθρωπος που γιάτρεψε τον ΟΤΕ από τις λιποθυμίες των τηλεφωνητριών. Έχει αποκωδικοποιήσει τα άγνωστα κείμενα του Αριστοτέλη, ενώ υπήρξε μέλος της πρυτανείας της μυστικής οργάνωσης’Έ”. Ανάμεσα στους καλύτερους φίλους του ο Αρ. Ωνάσης, οι Μποδοσάκηδες, ο Ι. Πασσάς, ο πρώην βασιλιάς Κωνσταντίνος και τόσοι άλλοι. Επίσης πρέπει να αναφέρουμε ακόμα οτι ο Γιώργος Γκιόλβας είχε μελετήσει τα αρχαία χειρόγραφα του Αριστοτέλη και είχε καταφέρει να τα αποκρυπτογραφήσει. Γνώριζε ακόμα οτι ο ίδιος ο Αριστοτέλης είχε έρθει με το πατέρα του Νικόμαχο από τον αστερισμό Α’ του Λαγού…ΑΠΕΒΙΩΣΕ




Δημτριος Κουγκουλος












Πρόκειται για τον Δημήτρη Κούγκουλο, συγγραφέα ορισμένων μικρών αλλά αξιόλογων έργων όπως το Και τι εστί λαβύρινθος ή το Και τι εστί ψυχή (κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Έσοπτρον), αλλά έγινε περισσότερο γνωστός μέσα από το δίτομο έργο του Παντελή Γιαννουλάκη Κούφια Γη, όπου οι διεξοδικές του έρευνες για τα μυστήρια της Ελλάδας (και όχι μόνο) πλούτισαν σημαντικά τα βιβλία του τελευταίου.







Δυστυχώς δεν είχα την χαρά να συναντήσω από κοντά αυτό τον πραγματικά διαφορετικό άνθρωπο, γνώριζα όμως πως εδώ και καιρό είχε σοβαρά προβλήματα υγείας, που από ότι φαίνεται νίκησαν στην τελευταία μάχη.




Ο Δημήτρης ήταν ένας από τους «παλαιούς» που μέσα από την αφάνεια της δημοσιότητας προσπάθησε να βρει λύσεις στα μεγάλα μυστήρια του σύμπαντος.........ΑΠΕΒΙΩΣΕ







Παυλος Κυραγγελος



Βιογραφικό του Παύλου Κυράγγελου όπως θα ήθελε να τον θυμούνται....



















Οι εκδόσεις ευρέως φάσματος «ΑΛΦΑ — ΒΗΤΑ» παρουσιάζουν με ιδιαίτερη Ικανοποίηση στο ελληνικό κοινό την νέα εκδοτική τους προσπάθεια, τον ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟ, πού αποτελεί επιστημονική έκδοση σε εκλαϊκευμένη βάση του τρόπου πού εργάζεται, σκέπτεται καί αποφασίζει για το μέλλον ο επιστήμων Αστρολόγος.




Ό συγγραφέας Παύλος Κυράγγελος είναι γνωστός Αθηναίος νομικός, πού ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με τη μελέτη του Εσωτερισμού καί των Επιστημών. Σπούδασε Νομικά καί Πολιτικές Επιστήμες στην Αθήνα, παράλληλα με το δίπλωμα Έθελ. Σαμαρείτη του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, πού κατέχει από το 1975.




Ασχολήθηκε συγγραφικά με την ποίηση, το διήγημα, το θεατρικό μονόπρακτο, την ετυμολογία, τη φιλοσοφία, τη θρησκειολογία, την Ιστορία, την επιφυλλίδα, τις επιστημονικές μεταφράσεις, τη μεταφυσική, την ψυχολογία, την κριτική βιβλίου.




Ό Παύλος Κυράγγελος πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα με την ποιητική συλλογή «Ή εποχή μας» το Δεκέμβρη του 70 καί παράλληλα, ίδρυσε καί διηύθυνε, από τον Απρίλη του 70, το φιλολογικό περιοδικό «ΝΕΟ-ΓΡΑΜΜΗ» καί αργότερα, από τον Ιούνιο του 71, το επίσης φιλολογικό περιοδικό «ΟΜ», στο όποιο δημοσίευσε φιλολογικές καί πρωτότυπες φιλοσοφικές εργασίες. Ανέλαβε την προώθηση του φοιτητικού περιοδικού «ΝΕΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ». Υπήρξε Σύμβουλος "Έκδοσης στο φιλολογικό περιοδικό «ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ» καί αρχισυντάκτης στο περιοδικό «ΑΝΤΙΚΕΣ». Εισήγαγε την έννοια των «Φωσφαινίων» στην Ελλάδα (μετάφραση από το Scientific American). Προλόγισε ή επιμελήθηκε την έκδοση πολλών πρωτοποριακών βιβλίων, όπως το «Εγώ» του Τρύφωνα Ζαχαριάδη, την «Ανηθικότητα της Ηθικής» του Χρ. Παππά καί τη «Γκουανταλαχάρα» του Μ. Άποστολάτου. Ανθολογήθηκε από τον εκδοτικό οίκο «"Αγκυρα» καί υπήρξε Γεν. Γραμματέας στο Λογοτεχνικό Σύλλογο Ελλάδος.




Βαθύς μελετητής της ανθρώπινης συμπεριφοράς, έσκυψε πάνω στον Εσωτερικό Χριστιανισμό, στην Ψυχολογία, στην Αριθμολογία καί στη Φυσιογνωμική καί κατέληξε στη «Βασιλική Επιστήμη» της Αστρολογίας, Το Δεκέμβρη του 77 βγήκε το πρώτο του βιβλίο, ή «Αστρολογική Πραγματικότητα», πού αποτέλεσε τομή όχι μόνο για την ελληνική, αλλά καί για την ευρωπαϊκή βιβλιογραφία, καί όπου για πρώτη φορά αναλύθηκαν καί συνδέθηκαν με την Αστρολογική Θεωρία οι έννοιες των Βιορρυθμών, των Βιοκύκλων καί (για την Ελλάδα) των Τάττβας.




Παράλληλα απ’ τον Ιούλιο του 78 ίδρυσε καί διηύθυνε το αστρολογικό περιοδικό ΔΩΔΕΚΑΕΔΡΟ, διεθνούς επιπέδου έκδοση, στο οποίο επιχειρήθηκε ο συνδυασμός της Αστρολογίας με την Καβάλλα καί τις χαμένες ηπείρους, καί παράλληλα άρχισε τη μοναδική στον κόσμο συμπιληματική εργασία πάνω στίς Μοίρες του Ζωδιακού, με 12 κύρια λήμματα, απ’ τα όποια τα δύο δικά του.




Για την όλη δράση του τιμήθηκε από την Π.Ψ.Κ.Ε.Ε. (Παρα-Ψυχό-Κοινωνιολογική Εταιρία Ελλάδος) με τη διάκριση του Επιτίμου Αντιπροέδρου της καί Διδάκτορας της Παραψυχολογίας. Στην ίδια Εταιρία είναι Επιστημονικός Σύμβουλος καί Σύμβουλος του Δ.Σ. απ’ το 1979.




Κατανάλωσε όλη την τρέχουσα δεκαετία σε πληθώρα διαλέξεων πάνω σε κοινωνικά, φιλοσοφικά, υγιεινολογικά καί εσωτερικά θέματα. Αναφέρουμε ενδεικτικά τα θέματα:




1) Ή δυναμική παρέμβαση εξωγήινων πολιτισμών στην πορεία του δικού μας — 2) Φεμινισμός — 3) Εσχατολογία — 4) Σεξουαλική Υγιεινή — 5) Εισαγωγή στην Άριθμοσοφία — 6) Ή έννοια "Ανθρωπος — 7)1) UFO: Χθες - σήμερα - αύριο — Εξωγήινοι: μύθος ή πραγματικότητα; — 9)RADIONICS: ενέργεια καί δραστηριότητες της ψυχής — 10) Ορισμός, περιεχόμενο καί Ιστορία της Μεταφυσικής "Ερευνας καί Επιστήμης — 11) Ή μεθοδολογία της μακροπολιτικής των μικροπολιτικών — 12) Ή Υγιεινή στη Γιόγκα — 13) Ή αναλογία των εννοιών Γάμου καί Γονιμότητας μεταξύ Μικρόκοσμου καί Μακρόκοσμου




— 14) Ή εσχάτη «χείρων πλάνη» των μαθητών.




Μελέτησε τα συστήματα των κυριωτέρων Σχολών Εσωτερισμού (Γιόγκα, Θεοσοφίας κλπ.) καί διαπίστωσε πώς αποτελούν ξένα σώματα καί για τον Ελληνικό Στοχασμό καί για το Φιλοσοφικό Λόγο, με αποτέλεσμα να παράγουν μια αφθονία Υπνωτισμένων Παπαγάλων, πού επαναλαμβάνουν τα σλόγκαν του αυτόκλητου «Διδάσκαλου», προσπαθώντας να βρουν — μάταια— την ολοκλήρωση καί τη γαλήνη του πνεύματος. Για την αντιμετώπιση αυτού του κύματος παγίδευσης της ελληνικής νεολαίας — πού καθοδηγείται πάντα απ’ έξω — ίδρυσε την ΕΣΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΘΕΙΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΛΙΣΙΟΛΟΠΑΣ, με εξωτερικούς καί εσωτερικούς μαθητές, σε αυστηρά περιορισμένα αριθμητικά δεδομένα, ώστε να ενεργοποιούνται καί να αξιώνονται μόνο οι εκλεκτοί.




Ασχολήθηκε Ιδιαίτερα με το θέμα της προληπτικής των Ασθενειών καί της Διάγνωσης τους με βάση τα Άστριατρικά Δεδομένα, προωθεί δε τη δυνατότητα μιας Άριθμολογικής "Ομοιοπαθητικής, πάνω στην οποία μελετά τα τελευταία χρόνια.




Από το 1979 ίδρυσε καί τελειοποίησε το σύστημα της νέας Επιστήμης της Κλισιολογίας, πού βασίζεται στο συνδυασμό Αριθμολογίας, Αστρολογίας, Όνοματολογίας καί άλλων επιστημών, καί την προώθησε με προσωπικές εργασίες καί Ανακοινώσεις, όπως το Άριθμογράφημα στην Αριθμολογία καί: 1) τη Θεωρία των Σημείων Πάθους — 2) την ετήσια Οικολογική αντιστοιχία — 3) την περιοφθάλμιο οικολογική ζωδιακή πληροφορία — 4) το ημερήσιο ερμηνευτικό Ωρολόγιο στην Αστρολογία καί τέλος την Οικολογική Πληροφορία στην Κλισιολογία. Με βάση το Οικολογικό σύστημα της Αστρολογικής Ερμηνείας δίδαξε όλο το σύστημα της Αστρολογίας σε 13 μαθήματα σε προφορικά γκρουπ καί συνεχίζει τίς συνεργασίες του με διακεκριμένους ιατρούς, ηλεκτρονικούς καί ειδικευμένους συνεργάτες του, προκειμένου να αποκρυπτογράφηση, Ιδιαίτερα στον τομέα της Προληπτικής καί Διαγνωστικής Ιατρικής, τα χαμένα ή ανερμήνευτα δεδομένα των παλαιών πολιτισμών καί Ιδιαίτερα της Ινδικής Αστρολογίας.




Από το 1979 ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το θέμα της Αύρογραφίας, γνωστής σαν φωτογραφίας Κιρλιάν, πού τη συνέδεσε με την οικολογική Ερμηνευτική με αξιόλογα αποτελέσματα. Τα πρώτα πορίσματα των ερευνών αυτών δημοσιεύονται στην ανά χείρας έκδοση.




Ό Παύλος Κυράγγελος πιστεύουμε πώς είναι ο ανανεωτής της Επιστήμης της Αστρολογίας, όχι μόνο για την αγνή επιστημονική φλόγα, πού τον διακρίνει καί την επιθυμία του να επαναφέρει σε επικοινωνία την πλατειά μάζα με την αστρολογική γνώση, αλλά καί για την πληθώρα των επιστημονικών ανακοινώσεων πού φέρουν το όνομά του, καί τον χαρακτηρίζουν σαν τον μοναδικό συγγραφέα του είδους του. Βασισμένοι πάνω σ' αυτά τα δεδομένα καί γνώστες της ειδικής φήμης, πού φέρει, σαν συγγραφέας, σαν επιστήμονας ειδικών επιτυχιών καί προ πάντων σαν άνθρωπος, αποφασίσαμε αυτή την έκδοση, πού πιστεύουμε πώς θα αποτελέσει σταθμό στον τομέα της επιστημονικής Αστρολογίας.


http://files-e.blogspot.com


http://aorata-gegonota.blogspot.gr/2012/03/blog-post_1674.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...